ΑΝΑΜΝΗΣΤΙΚΟ ΣΕ ΓΑΛΑΖΙΕΣ ΡΙΓΕΣ

Συγκινεί η μοναξιά///Οι εκρήξεις στα χαρτιά /σε γαλάζιες ρίγες/αυτά που φεύγουν απ΄τα χέρια σου/όλα εκεί ψηλά είναι,πέρνουν την θέση τους. Ψηλά στα πάθη/ψηλά στα άνθη /ρωτάει/πόσα άλλα θα δεις/που θα πας μετά/πόσα άλλα είσαι. _ Στην πίσω αυλή/σεντόνια απλωμένα/το στέγνωμα της θλίψης. _ Κάτι άφησες/όμως εδώ δεν είσαι/εδώ δεν είσαι.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΑΒΒΑΤΟ

@ Σάββατο μεσημέρι 16:06 είμαστε στο Σάββατο κοιτάμε το φως . Είναι μεσημέρι και είμαστε το μεσημέρι. Οι ακτίνες του ήλιου μέσα μας και έξω μας.η ζωή στο πέρασμα του χρονικού δωματίου ακούμε μουσική στο δωμάτιο

ΑΝΑΘΟΣ

δύο χέρια/κομμάτι ξύλου ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ Μια πειραματική προσέγγιση με τα γράμματα.Ένα σοφό παιχνίδι με τις λέξεις. Κάτι προσωπικό. Έ να κάλεσμα στην συνείδηση του ΄Θέόύ. ΑΝΑΘΟΣ Λa presencia Αναθός επιμένει πως συντίκτη να συνθέτει- unidos σε ελεύθερο πεδίο αν los ultimos- αναθαρρημένο φως. ΑΓΑΘΟΣ Η παρουσία αγαθός επιμένει να μπορεί να συνθέτει ανόμοια- είμαστε μαζί σε ελεύθερο πεδίο αν κ τελευταίοι- αναθαρρημένο φως. ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΜΟΥ Επίπεδα της θλίψης μου ενσωματωμένα σε κομμάτι ξύλου. Λίγο νερό να δροσιστείς απ ΄ την ζέστη που σου προκαλεί ο πόνος μου. Μαζί πονάμε. Λογικά χαμένα την νύχτα απολεσθέντα και αμνησιακά στοιχεία νίκησαν ότι μόνο. Ότι έχεις παραμελήσει, ότι έχασες από μένα... πως γίνεται να περιγράψω αυτό που είμαι.

ΟΛΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ

1 10:34 Σάββατο πρωί Αγαπημένες λέξεις μήλο αχλάδι _νερό _η αγάπη σου η λατρεία σου το μωρό σου το μωράκι σου πρώτη στάση Γύρισα από την Πατησίων πλατεία Αμερικής με τους φοίνικες και τα συνθήματα του τροπικού συναίσθημα στους τοίχους γύρισα με το τρόλεϊ με τον αριθμό 14 δεν μιλησα σε κανεναν ημουν σοβαρός ευτυχώς ήρθε γρήγορα σκεφτόμουνα και έβλεπα από το τζάμι περπάτησα ξανά την Αγίας ζώνης και αναρωτήθηκα μέσα μου κάνεις δεν άκουσε χρονολογικά α.

ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

φωτογραφιζοντας την εικόνα της Παναγίας στο δωμάτιο φωτογραφίας Π ήρθε στην ψυχή η Παναγία αναστατωθηκε με χαρά το σύμπαν μέσα μας το διάστημα μέσα μας πέφτουμε τώρα στην αγκαλιά της Μαρίας της Παναγίας σαν βεντούζα την αγκαλιάζουμε φωτογραφιζουμε τις εικόνες της Παναγίας και βαδιζουμε επιτελεστικα στον δρόμο της Αγίας ζώνης στην κυψέλη με την Παναγία νιώθουμε καλά την ψυχή μας μην φύγεις ποτέ για να εισελθουμε στην αιωνιότητα μαζί σου τι μοναδική στιγμή Μαρια Π. σου αφιερώνω ηλεκτρονικά δυναμικά τραγούδια όπως και εσύ είσαι δυναμική με την αγάπη μου σου γράφω τούτα τα λόγια προς δόξαν Θεού για την δόξα του Χριστού μας Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ Θα γίνουν πολλά θαύματα στην ζωή μας:::: Μερα χαρας και Ευδοκίας.Ηρθες ξανα.τοση ευτυχία. μην φυγεις ποτέ. σου αφιερώνω ηλεκτρονικά τρα...

η ταμιας στο σουπερ μαρκετ μου ειπε πως εκανε απονευρωση....

@ Α1 Γ γειά σου τι κάνεις της είπα άσε τι έπαθα μου είπε πω πω της είπα...... εκείνη μου είπε έχει πρηστεί το μέρος στο δόντι από το αναισθητικό που έβαλε ο οδοντίατρος..... αμάν της είπα..... τώρα είπε είμαι καλύτερα... περαστικά της είπα.

ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Phοtoroom :μια μαύρη μπλούζα και μια γκρι φόρμα δωματίου Γ γράφω τούτα τα λόγια καθισμένος στο κουζινακι στο τραπέζι αυτό μαζί σου με έρωτα και φρονιμότητα μετά μεσάνυχτα πρώτη ώρα βραδινή της τρίτης σε έναν υπέροχα υπνωτικό και ακριτικά ξυπνητό κόσμο στο διάστημα της γης ακούγοντας τους χτύπους του επιτραπέζιου ρολογιού Α με λογια σπλαχνικα και Ευγενία και ευγενικοί με αγάπη της αλήθειας Χ. σύνεση στο ζεστό σπίτι πριν λίγο φάγαμε σταυρώσαμε το φαγητό τι ωραία που είναι να το κάνεις αυτό σταυρώσαμε και το ψωμάκι δώρο του Θεού είναι το φαγητό σταυρωνοντας το φαγητό του δίνουμε πίσω την ταυτότητα του να είμαστε καλά με δύναμη χριστιανική σε αγαπάω επιτελεστικα με τις μικρές μου δράσεις σε πιάνω από το χέρι παραστατικά για να κοιτάμε τον Κύριο και τι ποιητικό μας λέει λουλούδια του ουρανού και της ευλογιάς του είμαστε για να μας αγαπάνε...

ΣΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Φωτογραφία από μέσα στο άχρονο δωμάτιο μεσημέρι (ας το βρουν αυτό) με την δύναμη του αέρα ας τρέξουν κάπου μελωδικά που να έχει καθαρό αέρα που δεν έχει σκόνη μεσημέρι ανοίγοντας την βρύση το νερό εξερχεται από το στόμιο ας κλεισουν την μουσική με την ησυχία ότι σου λέει η σιωπή με φωτοσκιάσεις μέσα και έξω τα αρχιτεκτονικα του αρχιτέκτονα κτίρια αισθαντικα που ζούμε μέσα ανοίγουμε τα παντζούρια μπαίνει μέσα το φως οι ακτίνες κάθε μέρα καθημερινά και σε όλη την ζωή επαναληπτικά μην ξεχνάς γιατί ήρθες βγαίνοντας προς τα έξω μην ξεχνάς τον υπνωτικό κόσμο που σου τάζει ψευτιές θα ξεχαστείς και θα υπνωθείς ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ El Búho-Mañana tepotzlan λέξεις γράμματα και φωτογραφία Αλέξης γ. republica@ PUEBLO LIMITE https://youtu.be/CXKsEzRiHzY?si=PyYC-Kvzg1Nmhovw