ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΣΤΗΣ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗΣ ΤΑ ΧΑΜΕΝΑ
πρώτη γραφή/Ευρέθη στα χαμένα/οι μοίρες δεν ενοχλούν πια/μακρεμένο χελιδόνι/ξέρεις,δεν ξέρεις/αν ήρθε,αν φεύγει/ευρέθη στα χαμένα/ένα Φθινόπωρο που άλλαξε/και αντι για το Φθι συνέχισε το καλο το καίρι
η ελπίδα ανταμώνει/ζυγώνει /θα σε ανταμώνει στου χρόνου την σωτηρία/στο ηλιοβασίλεμα της ίασης/στο φως-μεδούλι που ξεπλένει τα πρόσωπα το πρωί/ταξιδεύω στην αχρονη στάση του καιρού /εκεί που ΄ναι αποθηκευμένα όλα τα ξεχασμένα/ζωντανα τα βρήκα και μου ΄πανε πολλά/ένα γράμμα στην Μ.ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ πρωινό Σαββάτου/θα ψάχνω στην σωτηρία να βρω αν άφησες/ίχνη σου κάποια
δεύτερη γραφή/μακρεμένο χελιδόνι//ξέρεις,δεν ξέρεις/αν ήρθε,αν φεύγει/με ποιές μοίρες ανταμώνει /δεν σ΄ενοχλεί πια/το Φθινόπωρο που σε αλλάζει/αντάμα/στου χρόνου /στην σωτηρία/στο φως-μεδούλι που ξεπλένει πρόσωπα το πρωί/άχρονη στάση του καιρού/αποθήκη ξεχασμένων/στην σωτηρία ψάχνω να βρω αν άφησες/ίχνη σου κάποια/γράμμα στην Μ.ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ πρωινό Σαββάτου
νεύμα στην Μ.ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ μεσημέρι Σαββάτου/μακρεμένο χελιδόνι/στα άχρονα τοπία/στις αποθήκες ξεχασμένων/ σε ποιά σωτηρία υπάρχεις να βρω/ποιός ο αριθμός του δωματίου/ή άδειος από καιρό/κατσουφιάζει το περπάτημα μέχρι να βρει αυτό που θέλει/να βάφεις το δωμάτιο είδα σε ανοιχτό τόνο αφημάτων
βιβλίο Μ.ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ/ποιήματα εκδόσεις''Γ.ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ'' σελίδα 33Χαμένα Προσμένω ,ειν΄ή ψυχή μου ελπίδα,/στην νύχτα την τρισκοτεινή/τον ήλιο τέτοιον που προτοείδα/εκεί αντικρύ μου να φανή///////Προσμένω που σημαίνουν τώρα/στριγγές φωνές το χαλασμό,/προσμένω την γαλήνιαν ώρα,/το βραδυνό χαιρετισμό.////////Στην ξερασιά τώρα το χιόνι/ πώχει σα σάβανο απλωθή,/το μακρεμένο χελιδόνι/προσμένω πως θα ξανάρθη.///////Ολα προσμένω τα χαμένα/κ΄ η ελπίδα μάγισσα μια γριά/μου λέει πως έρχονται ολοένα/οι σκιές που χάνονται μακριά.
