ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΠΑΤΗΣΙΩΝ Μ ' ΕΜΕΝΑ

ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΑ.

Ας γίνουν όπως τα θέλεις/ξύπναμε την νύχτα αργά /κι εγώ θα περιπλανιέμαι στους δρόμους σου/ψάχνοντας τα ανώνυμα σου ίχνη/ναι/μ ' έκανες να θυμώσω/να σε νιώσω.

Ιστορικό κέντρο Αθήνας.Εκεί που τα χέρια των ανθρώπων μεταφέρουν μηνύματα συναισθημάτων απ' τα αυλάκια της παλάμης.Τους πόνους τους χαραγμένους στα τσιμέντα,βαμμένα με μπογιά αγάπης, των όσων έζησαν κάποτε σ ' ένα σπίτι,σε μια βεράντα.Έγιναν τώρα φωνές ,παλιές υπόκωφες φωνές που ακούγονται στο σήμερα σαν ηχώ ,στις Αιόλου τις στοές και τα στενά.Να ακουστούν μόνο θέλουν,να ακουστούν σαν κληρονομιά.Πως υπήρχαν κάποτε εδώ βάζοντας στα θεμέλια της πόλης την δικιά τους ιστορία.

Στροφές.Όμορφες οι στροφές.Οι στροφές που κάνει το αμάξι με ταχύτητα μα και ο νους περνώντας από την μια γωνιά στην απέναντι κατεύθυνση.Γρήγορα εναλλάσσονται οι παραστάσεις,οι εικόνες,και μια σκέψη που δεν έφυγε.Έκανα παύση,την κουβάλησα μαζί μου μέχρι την πλατεία Κοτζιά.Εκεί έπινε τον καφέ του ένας άνθρωπος σκοτεινός και συνωμότης.Μα για μένα σκοτεινός ούτε καν και συνωμότης όχι.Ένας άνθρωπος,ένα ποίημα της συνείδησης,που μίλησε κάπως,κάποτε, για αλήθειες απόκρημνες με σημασία. Σκοτεινός συνωμότης στη μεγάλη πόλη

Φεύγοντας από την πλατεία Κοτζιά και από μια ξαφνική σπρωξιά...στους στρατώνες.Πίσω από το άλσος της σχολής χωροφυλακής βρίσκοντας τα πρώτα μας παιχνίδια και στις αποθήκες με τα άχυρα ο πρώτος έρωτας γεννήθηκε.Μετά στο άλσος (πριν γίνει ανοιχτό πάρκο)φτιάχνοντας από μεγάλα κλαδιά μικρά σπίτια.

Πολλά χρόνια αργότερα πηγαίνοντας στον σταθμό Λαρίσης.τίποτα δεν θυμίζει τα πίσω-εδώ της διαδρομής Αθήνα-Καλαμάτα και Κορίνθου.Μοιάζουν σαν στρατόπεδα εκπαίδευσης των αναμνήσεων τώρα πια.

Διασταύρωση Πατησίων με εμένα,μες στο 14 αλλάζοντας με το 550 για Πειραιά με ενδιάμεσους σταθμούς και στάσεις αναμονής και να που συναντιόμαστε φευγαλέα |στάση Ζέρβα| για να χαθούμε άλλη μια φορά.Ποιός ξέρει πότε και αν θα ξαναβρεθούμε.

Υπόγεια κανάλια.Είναι αρχαία αυτή η πόλη,τα κρυφά της σημεία δεν παζαρεύει.Και σαν μάντισσα παλιά και μεταμφιεσμένη όποτε χρειαστείς βοήθεια από εκείνην θα την έχεις.Στην αύρα της πόλης που μας φιλοξενεί,μέσα της ζούμε και δημιουργούμε καινούργια ίχνη στο μπροστά-εδώ της.Άλλοι, επόμενοι θα ψάχνουν τα ανώνυμα μας ίχνη.

Χρυσή λίθος,Θεά Αθηνά στους δρόμους σου έχασα πολλά και αγαπημένα. Στα υπόγεια κανάλια σου άλλα τόσα,που δεν βρέθηκαν ποτέ.

Ήταν ξημερώματα.Βοηθούμενος από το παράξενο φως που έφεγγε βγήκα από της Αιόλου την στοά,την έξοδο του λαβύρινθου.Η σκοτεινιά είχε φύγει κάτι άλλο όμως μ ' ακολουθούσε.

Γκρίζα πόλη εσύ όμως εγώ σ ' αγαπώ,γιατί,δεν ξέρω πως.

εγώ σ ' αγαπώ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΑΣ ΕΣΩΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΥΡΙΕ.nos salvaron del mundo señor

1. λίγο νερό 2. ένας άνθρωπος αφηρημένος 4.σε κάποιον δρόμο α.σε όλους τους δρόμους 7. buenos aires 8. Πατησίων 9.υπάρχει παντού μια αφαίρεση 10.τι δύσκολο να βαψεις 12.έναν τοίχο 11.με πόσα χρώματα 12.ενας παράδεισος a. 1. poco agua 2. un hombre abstraído 4. en una calle a. en todas las calles 7. Buenos Aires 8. patision,athenas 9. hay abstracción por todas partes 10. Qué tan difícil es pintar 12. una pared 11. con cuántos colores 12.un Paraiso 76.

Theatro:Μικρα χαίκου μας εσωσαν απο τον κοσμο

Μια αυθόρμητη παράσταση λεπτών στο σπίτι σου στις 3 η ώρα .νύχτα τελετουργία χωρίς θεατές. Με σένα θεατή , ένα πορτατιφ και εσωτερικό μονόλογο. Τα μικρά χαικου μας έσωσαν από τον κόσμο δηλαδή τον εαυτό μας .μια ατμόσφαιρα απλώνεται στην νυχτερινή πόλη που ζεις και στον σπίτι σου...κοιτώντας τα άστρα από το παράθυρο. Όσα αστέρια βρεις... επιλογος εσωτερικος χορός .γαλήνη Α.a Una actuación espontánea unos minutos en tu casa a las tres de la mañana, un ritual sin espectadores. Contigo como espectador, un retrato y un monólogo interior. El pequeño haiku nos salvó del mundo, es decir, de nosotros mismos. Una atmósfera se extiende por la ciudad nocturna donde vives y en tu hogar... mirando las estrellas desde la ventana. Tantas estrellas como puedas encontrar... epílogo final.danza interior.serenidad.paz

ΑΝΑΘΟΣ

δύο χέρια/κομμάτι ξύλου ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ Μια πειραματική προσέγγιση με τα γράμματα.Ένα σοφό παιχνίδι με τις λέξεις. Κάτι προσωπικό. Έ να κάλεσμα στην συνείδηση του ΄Θέόύ. ΑΝΑΘΟΣ Λa presencia Αναθός επιμένει πως συντίκτη να συνθέτει- unidos σε ελεύθερο πεδίο αν los ultimos- αναθαρρημένο φως. ΑΓΑΘΟΣ Η παρουσία αγαθός επιμένει να μπορεί να συνθέτει ανόμοια- είμαστε μαζί σε ελεύθερο πεδίο αν κ τελευταίοι- αναθαρρημένο φως. ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΜΟΥ Επίπεδα της θλίψης μου ενσωματωμένα σε κομμάτι ξύλου. Λίγο νερό να δροσιστείς απ ΄ την ζέστη που σου προκαλεί ο πόνος μου. Μαζί πονάμε. Λογικά χαμένα την νύχτα απολεσθέντα και αμνησιακά στοιχεία νίκησαν ότι μόνο. Ότι έχεις παραμελήσει, ότι έχασες από μένα... πως γίνεται να περιγράψω αυτό που είμαι.

ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ

Σαν ένας αρχαίος ραπ ψαλμός.Σαν ένα χτύπημα που δεν ξεχνάει.Βάλε εσύ την μουσική απ ΄ τα διαμάντια της πληγής και τους ήχους της χ ψ ς.Δεν θα ΄ ναι θρήνος αλλά ανώτερη σπουδή. άλφα λάμδα έψιλον ξι ήτα ες (τονίζονται όλα τα γράμματα στις ψυχές μας) ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΟΥ

ήρθε η θάλασσα

Σ σήμερα δεν θα γράψω τίποτα γιατί δεν έχω έμπνευση με εκνευρίζει ,μέχρι να έρθει κάτι καλό να γράψω. σε παρακαλώ κάνε υπομονή και δέξου ότι κι αν γράψω ήρθε η θάλασσα αχ, ψυχή το νερό η θάλασσα το καλό που κάνει στις ψυχές των ανθρώπων τους παρατάει το άγχος και τα νευρικά κύματα οι άνθρωποι θα πρέπει να βρίσκονται συνέχεια μέσα στο νερό η θάλασσα αν αγριεύει καμιά φορά δεις το χειρότερο της πρόσωπο δεν φταίει εκείνη φταίει ο αέρας η θάλασσα πάντα ήρεμη είναι όχι δεν θα σε πω θάλασσα θα σε πω νερό κι όταν θα πω την λέξη νερό τότε θα ανοίξω την βρύση σήμερα θα ψάξω να βρω κρυμμένες πηγές και χαμένα ρυάκια σήμερα θα σε αποχαιρετήσω γλυκά με τον πιο όμορφο μου τρόπο μέχρι να σε ξανασυναντήσω Α Γ ΗΡΘΕ Η ΘΑΛΑΣΣΑ Θ παρουσίαση λυρικής σκέψης r e p u b l i c a s e n t i m i e n t o . b l o g s p o t . c o m PUEBLO LIMITE Μ μουσική Γιώργος Καρράς - Θάλασσα, από τον δίσκο "...

της αγάπης η ζεστασιά....

ένα ψάρι με το στόμα ανοιχτό

είσαι ένα πουλί του ουρανού συνέχεια προσευχόμενο η ποίηση είναι το πρόσωπο σου το πρόσωπο σου με πετάει στον ουρανό δεν το περίμενα εκείνο το βλέμμα σε κοιτούσα σαν χάνος ένα ψάρι με το στόμα ανοιχτό Α.Ε.