ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΗ ΠΑΤΗΣΙΩΝ Μ ' ΕΜΕΝΑ

ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΕΡΑ.

Ας γίνουν όπως τα θέλεις/ξύπναμε την νύχτα αργά /κι εγώ θα περιπλανιέμαι στους δρόμους σου/ψάχνοντας τα ανώνυμα σου ίχνη/ναι/μ ' έκανες να θυμώσω/να σε νιώσω.

Ιστορικό κέντρο Αθήνας.Εκεί που τα χέρια των ανθρώπων μεταφέρουν μηνύματα συναισθημάτων απ' τα αυλάκια της παλάμης.Τους πόνους τους χαραγμένους στα τσιμέντα,βαμμένα με μπογιά αγάπης, των όσων έζησαν κάποτε σ ' ένα σπίτι,σε μια βεράντα.Έγιναν τώρα φωνές ,παλιές υπόκωφες φωνές που ακούγονται στο σήμερα σαν ηχώ ,στις Αιόλου τις στοές και τα στενά.Να ακουστούν μόνο θέλουν,να ακουστούν σαν κληρονομιά.Πως υπήρχαν κάποτε εδώ βάζοντας στα θεμέλια της πόλης την δικιά τους ιστορία.

Στροφές.Όμορφες οι στροφές.Οι στροφές που κάνει το αμάξι με ταχύτητα μα και ο νους περνώντας από την μια γωνιά στην απέναντι κατεύθυνση.Γρήγορα εναλλάσσονται οι παραστάσεις,οι εικόνες,και μια σκέψη που δεν έφυγε.Έκανα παύση,την κουβάλησα μαζί μου μέχρι την πλατεία Κοτζιά.Εκεί έπινε τον καφέ του ένας άνθρωπος σκοτεινός και συνωμότης.Μα για μένα σκοτεινός ούτε καν και συνωμότης όχι.Ένας άνθρωπος,ένα ποίημα της συνείδησης,που μίλησε κάπως,κάποτε, για αλήθειες απόκρημνες με σημασία. Σκοτεινός συνωμότης στη μεγάλη πόλη

Φεύγοντας από την πλατεία Κοτζιά και από μια ξαφνική σπρωξιά...στους στρατώνες.Πίσω από το άλσος της σχολής χωροφυλακής βρίσκοντας τα πρώτα μας παιχνίδια και στις αποθήκες με τα άχυρα ο πρώτος έρωτας γεννήθηκε.Μετά στο άλσος (πριν γίνει ανοιχτό πάρκο)φτιάχνοντας από μεγάλα κλαδιά μικρά σπίτια.

Πολλά χρόνια αργότερα πηγαίνοντας στον σταθμό Λαρίσης.τίποτα δεν θυμίζει τα πίσω-εδώ της διαδρομής Αθήνα-Καλαμάτα και Κορίνθου.Μοιάζουν σαν στρατόπεδα εκπαίδευσης των αναμνήσεων τώρα πια.

Διασταύρωση Πατησίων με εμένα,μες στο 14 αλλάζοντας με το 550 για Πειραιά με ενδιάμεσους σταθμούς και στάσεις αναμονής και να που συναντιόμαστε φευγαλέα |στάση Ζέρβα| για να χαθούμε άλλη μια φορά.Ποιός ξέρει πότε και αν θα ξαναβρεθούμε.

Υπόγεια κανάλια.Είναι αρχαία αυτή η πόλη,τα κρυφά της σημεία δεν παζαρεύει.Και σαν μάντισσα παλιά και μεταμφιεσμένη όποτε χρειαστείς βοήθεια από εκείνην θα την έχεις.Στην αύρα της πόλης που μας φιλοξενεί,μέσα της ζούμε και δημιουργούμε καινούργια ίχνη στο μπροστά-εδώ της.Άλλοι, επόμενοι θα ψάχνουν τα ανώνυμα μας ίχνη.

Χρυσή λίθος,Θεά Αθηνά στους δρόμους σου έχασα πολλά και αγαπημένα. Στα υπόγεια κανάλια σου άλλα τόσα,που δεν βρέθηκαν ποτέ.

Ήταν ξημερώματα.Βοηθούμενος από το παράξενο φως που έφεγγε βγήκα από της Αιόλου την στοά,την έξοδο του λαβύρινθου.Η σκοτεινιά είχε φύγει κάτι άλλο όμως μ ' ακολουθούσε.

Γκρίζα πόλη εσύ όμως εγώ σ ' αγαπώ,γιατί,δεν ξέρω πως.

εγώ σ ' αγαπώ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η αυθορμητη ερωτηση στους κεκημημενους με ορθογραφικα λαθη

Τι κάνετε εσείς εκεί πάνω που φυγατε; γιατί δεν μιλάτε δε μας λέτε πραγματα πως είναι πανω; κρυβεστε; πως είναι εκεί πανω; ποια η κανονική ζωή; εδω; σιγουρα; διαβάζουμε πως φύγατε πεθανατε η κοιμηθηκατε γιατί δεν μιλατε; ποιος σας το απαγορεύει; δεν μας λέτε τι κάνετε ψηλά; Μονό οταν σωπαινεις μαθαίνεις; Ααa._

ΗΟΥ ΕS JUEVES/ΕΙΝΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΣΉΜΕΡΑ

Είναι Πέμπτη στο δωμάτιο. με σύννεφα καλοκαιρινά. ίσως αργότερα βγει ο ήλιος. έχει δροσιά και ζεστή μαζί .ονειρεύτηκα εσένα να με κοιτάς. σε ονειρεύομαι γυμνή συνήθως. με το ωραίο σου σώμα. Και την ωραία σου ψυχή. Σε θεωρώ erin brockovich .Σε θεωρώ μαχητική γυναικα.για μένα είσαι κόκκινο χρώμα. Ερωτικό χρώμα. τι ρούχα θα φορέσεις σήμερα; Hoy es jueves en la habitación. Hay nubes de verano. Quizás salga el sol más tarde. Hace fresco y calor hoy. Soñé que me mirabas. Τe soñé desnuda. Con tu hermoso cuerpo. Y tu hermosa alma. Para mi sos Erin Brockovich, una mujer luchadora. Para mí sos un color rojo. Un color erótico. ¿Qué ropa vas a poner hoy? @

Αχ η απογνωση.....

αχ η απόγνωση της νυχτωμένης λάμπας αχ η ματαιοτητα της καραμέλας Κάποιος αν μαγεύει την ατμόσφαιρα ζωή στο καλό μια χτένα και ο βραδινός καφές για δημιουργική φαντασία στις 3:31 την νύχτα στα πέρατα της Αργεντινής Ay, la desesperación de la lámpara de noche Ay,la vanidad de los caramelos Alguien que encanta la atmósfera de la vida Un peine y un café nocturno Para la imaginación creativa A las 3:31 de la noche En la extrema Argentina a.

ΗΩΖ

ένα αργοπορημένο τελευταίο χειροκρότημα .μια απλή μετάβαση .το μπράβο .ένα φως .μια ελπίδα..............................................καθώς απομακρύνομαι απ΄το θέατρο η κυκλική σκηνή συνεχίζει να γυρίζει ή φαντασία..............................ευχαριστώντας οι ηθοποιοί στο τέλος έδειχναν κάπου ψηλά .μα ήταν σκοτεινά .δεν φαινόταν κανείς. >> θέατρο

A2

είμαστε ο κάποιος χρόνος που παίζει. ήρθες να μου αποσπάσεις την προσοχή εσύ.σε παρακαλώ. αν είσαι καλή έλα πιο κοντά ή φύγε μακριά. είμαι καλός και ευαίσθητος.ειμαι ρομαντικος ή όχι. για να μπορεί η ύπαρξη Somos. algun tiempo que juega. Viniste a distraer mi atencion.tu . Por favor. Si eres buena, acércate a mi o aléjate a mi. Soy bueno y sensible.soy romantico o no.para que la existencia pueda A.

Ε

είδα το βλέμ μα τ ' ο υ ρανού να με κοιτά τότε είδ α ποιο ς είμαι και που βρίσκομαι 1 - Ε ίμαι η ηρεμία της στ ιγμής ότα ν οι σκέψεις αναπαύονται -είμαι η παύση του πολ έμου που φέρνει την ειρήνη,όχι η νίκη -είμ αι ο ζω ντανός-νεκρός που υπήρξε και σε μένα 2 - Β ρίσκομαι στην ελαφρ ότητα και στην γείωση που γνώρισα σε εσένα -βρίσκομαι στ ην δύνα μη τη ς αγάπης που έδωσες σε εμένα -βρίσκομαι στ ις ερωτήσε ις που ανακαλύπτει ο έρωτας -είμαι η προσμονή της συνάντησης και οι δυσκολίες του έρωτα που δεν βι-άζουν την αγάπη -είμαι όλ α όσα μου έ δωσε το αγαπημένο σου χάδι -είμα ι όσα έ νιωσες όταν με φιλούσες 3 - Ε ίμαι τα γυμνά κλαδιά που μπορούνε να αγαπάνε -είμαι το άνθ ος που πατ ή θηκε και το χέρι που το έσωσε -είμαι τ ο δέντρο που ανακάλυψα -είμ αι η γη που φύτεψα -εί μ αι ο χρόνος που γεννήθηκα_ - - - είμαι

La vida fluye....

Σήμερα ειναι βαρετή ή όχι αν έχει σύννεφα. η πετσέτα μπορεί να σου φτιάξει την άνοιξη μια μέρα που ανακαλύψαμε την αόρατη επανάσταση σε φιλάω στο μάγουλο σε φιλάω στο κούτελο....... η ζωη κυλάει.....με τις καραμέλες της αγαπης...... σε αγαπάω πολύ......θέλω να μου λες καλά λόγια......... περπατάμε μαζί πιασμένοι χέρι με χέρι..... ... Hoy es aburrido o no, si hay nubes. Una toalla puede hacerte florecer, un día en que descubrimos la revolución invisible..... Te beso en la mejilla, te beso en la cabeza... La vida fluye... con los lintisimos caramelos del amor... Te amo mucho......quiero que me digas buenas palabras amables.........caminamos juntos de la mano....... a.