 |
| επεξεργασμένη χρωματικά η εικόνα απ ΄ το οπισθόφυλλο του βιβλίου "Περπατώντας στον δακτύλιο του Κρόνου ή οι εξομολογήσεις ενός άνδρα από το city" της Μαρίας Πανούτσου |
στα δικά σου άχρονα-ποιήματα
χρωματίζοντας τα
με δικές μου λέξεις.
Μην πεις πως είσαι μόνη
*όχι δεν είσαι μόνη.
*ο Κρόνος ας πιστέψει τα άλογα
που του ψιθύρισε ο γύφτος-
εγώ ας περιμένω πιστά τον ανατολίτικο αέρα
για να κατακτήσω όλους τους χρόνους σου
ανίκητους και ηττημένους.
α.γ.
Μέρος του ποιήματος "ένα τραπέζι για δύο" είναι βουτηγμένο στην μελάνι των στίχων της ποιητική συλλογής «Περπατώντας στο δακτύλιο του Κρόνου ή Οι εξομολογήσεις ενός άνδρα από το City» Της Μαρίας Πανούτσου.
***
ιή
Δεν είμαι μόνη ,κρυώνω αλλά δεν είμαι μόνη ,η θλίψη στα πόδια μου
πιο τρυφερή από ποτέ και εγώ κρατώ το βιβλίο της Σαπφούς.
Δεν διαβάζω για τον έρωτα,αυτόν τον θάψαμε τελειωτικά την χρονιά
που οι τουλίπες βγήκαν μπλε αρζάν.
Ναι,τότε που οι θάλασσες χάθηκαν από φόβο
για το χώμα που ματωμένο,έφτανε μέχρι τις παραλίες.
Και με βοή σιγουριάς,εισχώραγε στα υγρά μονοπάτια.
μ.π.
*
κή
Ο Κρόνος πίστευσε τα άλογα
που του ψιθύρισε ο γύφτος
και το κρασί χύνει
και την καρέκλα τραβά ν΄ αφήσει χώρο.
Δεν ήταν της χρονιάς αυτής η γεύση και ο μούστος.
Η παλαβή γριά σταμάτησε
και το σταφύλι ζουπήχτηκε κάτω από το πέλμα του παιδιού .
Ποια χρονιά ήτανε,ποια χρονιά!
Οι ρόδες δεν γυρίζανε,το κάρο δεν σταμάτησε κι αυτές
στριγκιές βιαζόντουσαν.
Απλωμένο πανί σκέπασε το σπίτι.
Πάλι πίσω θα γυρίσει ο δείκτης και θα μας βρει όλους στην
αυλή και τον γύφτο στο κέντρο.
μ.π.
Ευχαριστώ την Μαρία για την έμπνευση τους στίχους και τον >> Κρόνο
