ΜΙΚΡΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ/ΕΚΕΙΝΗ

Περπατώντας στον χωμάτινο δρόμο

σε μια ξεχασμένη λαϊκή συνοικία

(εκεί που συνυπάρχουν

άνθη σε σβησμένους τοίχους

η ελπίδα σε άδειες καρέκλες)

το απλησίαστο βάρος απ'τα πράγματα

που κουβαλούσε εκείνη

γινόταν όλο και πιο βαρύ.

Πράγματα μικρά ή μεγάλα που ' χε κερδίσει

είχε πονέσει είχε χάσει.

Το απλησίαστο βάρος όλο και μεγάλωνε,

κατηφορίζοντας την ίδια στις ίδιες μονόδρομες σκέψεις απελπισίας.

Καθώς χανόταν στην σκόνη του δρόμου

πέρα στα μεγάφωνα της λαϊκής

ακουγόταν ένα παλιό άσμα:

~

Φορέματα παρατημένα

επειδή δεν σ ' άρεσαν

~

σίγουρη πως ήθελες άλλα

~

μπορεί να έχασες όμως κι εσύ ξέχασες

~

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΜΑΣ ΕΣΩΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΥΡΙΕ.nos salvaron del mundo señor

1. λίγο νερό 2. ένας άνθρωπος αφηρημένος 4.σε κάποιον δρόμο α.σε όλους τους δρόμους 7. buenos aires 8. Πατησίων 9.υπάρχει παντού μια αφαίρεση 10.τι δύσκολο να βαψεις 12.έναν τοίχο 11.με πόσα χρώματα 12.ενας παράδεισος a. 1. poco agua 2. un hombre abstraído 4. en una calle a. en todas las calles 7. Buenos Aires 8. patision,athenas 9. hay abstracción por todas partes 10. Qué tan difícil es pintar 12. una pared 11. con cuántos colores 12.un Paraiso 76.

Theatro:Μικρα χαίκου μας εσωσαν απο τον κοσμο

Μια αυθόρμητη παράσταση λεπτών στο σπίτι σου στις 3 η ώρα .νύχτα τελετουργία χωρίς θεατές. Με σένα θεατή , ένα πορτατιφ και εσωτερικό μονόλογο. Τα μικρά χαικου μας έσωσαν από τον κόσμο δηλαδή τον εαυτό μας .μια ατμόσφαιρα απλώνεται στην νυχτερινή πόλη που ζεις και στον σπίτι σου...κοιτώντας τα άστρα από το παράθυρο. Όσα αστέρια βρεις... επιλογος εσωτερικος χορός .γαλήνη Α.a Una actuación espontánea unos minutos en tu casa a las tres de la mañana, un ritual sin espectadores. Contigo como espectador, un retrato y un monólogo interior. El pequeño haiku nos salvó del mundo, es decir, de nosotros mismos. Una atmósfera se extiende por la ciudad nocturna donde vives y en tu hogar... mirando las estrellas desde la ventana. Tantas estrellas como puedas encontrar... epílogo final.danza interior.serenidad.paz

ΑΝΑΘΟΣ

δύο χέρια/κομμάτι ξύλου ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ Μια πειραματική προσέγγιση με τα γράμματα.Ένα σοφό παιχνίδι με τις λέξεις. Κάτι προσωπικό. Έ να κάλεσμα στην συνείδηση του ΄Θέόύ. ΑΝΑΘΟΣ Λa presencia Αναθός επιμένει πως συντίκτη να συνθέτει- unidos σε ελεύθερο πεδίο αν los ultimos- αναθαρρημένο φως. ΑΓΑΘΟΣ Η παρουσία αγαθός επιμένει να μπορεί να συνθέτει ανόμοια- είμαστε μαζί σε ελεύθερο πεδίο αν κ τελευταίοι- αναθαρρημένο φως. ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΜΟΥ Επίπεδα της θλίψης μου ενσωματωμένα σε κομμάτι ξύλου. Λίγο νερό να δροσιστείς απ ΄ την ζέστη που σου προκαλεί ο πόνος μου. Μαζί πονάμε. Λογικά χαμένα την νύχτα απολεσθέντα και αμνησιακά στοιχεία νίκησαν ότι μόνο. Ότι έχεις παραμελήσει, ότι έχασες από μένα... πως γίνεται να περιγράψω αυτό που είμαι.

ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ

Σαν ένας αρχαίος ραπ ψαλμός.Σαν ένα χτύπημα που δεν ξεχνάει.Βάλε εσύ την μουσική απ ΄ τα διαμάντια της πληγής και τους ήχους της χ ψ ς.Δεν θα ΄ ναι θρήνος αλλά ανώτερη σπουδή. άλφα λάμδα έψιλον ξι ήτα ες (τονίζονται όλα τα γράμματα στις ψυχές μας) ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΕΝΟΣ ΗΛΙΟΥ

ήρθε η θάλασσα

Σ σήμερα δεν θα γράψω τίποτα γιατί δεν έχω έμπνευση με εκνευρίζει ,μέχρι να έρθει κάτι καλό να γράψω. σε παρακαλώ κάνε υπομονή και δέξου ότι κι αν γράψω ήρθε η θάλασσα αχ, ψυχή το νερό η θάλασσα το καλό που κάνει στις ψυχές των ανθρώπων τους παρατάει το άγχος και τα νευρικά κύματα οι άνθρωποι θα πρέπει να βρίσκονται συνέχεια μέσα στο νερό η θάλασσα αν αγριεύει καμιά φορά δεις το χειρότερο της πρόσωπο δεν φταίει εκείνη φταίει ο αέρας η θάλασσα πάντα ήρεμη είναι όχι δεν θα σε πω θάλασσα θα σε πω νερό κι όταν θα πω την λέξη νερό τότε θα ανοίξω την βρύση σήμερα θα ψάξω να βρω κρυμμένες πηγές και χαμένα ρυάκια σήμερα θα σε αποχαιρετήσω γλυκά με τον πιο όμορφο μου τρόπο μέχρι να σε ξανασυναντήσω Α Γ ΗΡΘΕ Η ΘΑΛΑΣΣΑ Θ παρουσίαση λυρικής σκέψης r e p u b l i c a s e n t i m i e n t o . b l o g s p o t . c o m PUEBLO LIMITE Μ μουσική Γιώργος Καρράς - Θάλασσα, από τον δίσκο "...

της αγάπης η ζεστασιά....

ένα ψάρι με το στόμα ανοιχτό

είσαι ένα πουλί του ουρανού συνέχεια προσευχόμενο η ποίηση είναι το πρόσωπο σου το πρόσωπο σου με πετάει στον ουρανό δεν το περίμενα εκείνο το βλέμμα σε κοιτούσα σαν χάνος ένα ψάρι με το στόμα ανοιχτό Α.Ε.