Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

Σαν σπίθα που πλαταίνει
στα αερικά της σημεία.
Σκάει-
θέλει να φωνάξει-
θέλει να χορτάσει τους βράχους και  την νύχτα.
Το μπαλκόνι τις νύχτες ένα ορμητήριο  όπου θυμάμαι και γράφω ανοίγοντας ένα πράσινο φως για να βλέπω,ξανοίγοντας χρόνους και κόσμους μακρινούς ή κοντινούς  δυσκολεύομαι  να πιστέψω ότι τους έζησα.Δεν αναπολώ  πλέον τα επεξεργάζομαι όλα αυτά  σαν σεμινάριο πανεπιστημιακής εργασίας και αν κάπου κάπου στεναχωριέμαι γρήγορα παραμερίζεται το συναίσθημα γιατί μ ΄ έχει κερδίσει η ευγνωμοσύνη.
Ο ΛΟΦΟς ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ. Ανέβηκα για πρώτη φορά με μια παρέα πριν 18 χρόνια  ένα βράδυ  άνοιξη θα ήταν στον λόφο απέναντι απ'την ακρόπολη.Μετά τα μεσάνυχτα είχαμε πάει,μετά τις 12 και όσο βαθαίνει ο χρόνος τα απολαμβάνεις όλα καλύτερα στην συγκλονιστική τους ηρεμία.Δεν υπήρχαν παρά ελάχιστοι άνθρωποι απλωμένοι στον ονειρικό βράχο.Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κάποιος που καθόταν μόνος του και απολάμβανε στην μοναξιά του την θέα ίσως μ ' έναν πόνο φαντάζομαι. Ήταν ωραία να βλέπεις αυτόν τον μικρόκοσμο από φώτα να αναβοσβήνει.Τα πολύ μικρά φώτα που μοιάζουν ασήμαντα από τόσο μακριά μα για δες ξανά.Αυτά τα μικρά φώτα έχουν ολόκληρες προσωπικές ιστορίες να σου πουν αν τύχει να συναντήσεις από κοντά ένα απ ' αυτά.
Μ' ένα τέτοιο  φιλικό και δοτικό φως-γυναίκα   είχαμε  την τύχη και οι δύο να απολαύσουμε την θέα και να την  χάσουμε μετά  από κάποιο διάστημα.Δεν την ξανάδα πότε πια ούτε ανέβηκα την νύχτα στον λόφο παρά μόνο την μέρα και μόνος.Πριν κάποια χρόνια την συνάντησα τυχερά στον δρόμο κοιταχτήκαμε σαν περαστικοί με το μυαλό ετεροχρονισμένα να ρωτάει κάπου σε θυμάμαι και ώσπου να το συνειδητοποιήσουμε είχαμε χάσει την διασταύρωση,ούτε το θάρρος είχαμε να γυρίσουμε πίσω και να ξανακοιταχτούμε.Αλλού είχε συντονιστή ο μαγνήτης μας και πλέον δεν ήμασταν οι ίδιοι.Με έβαλε όμως να θυμηθώ κάτι που μου 'λεγε  όταν κάναμε παρέα  << Θα ' θελα να ανοίξω μια σχολή χορού και μετά από πολλά χρόνια πάνω σ ' έναν τελευταίο μου χορό να ξεδιψάσω>>.Σχολή χορού δεν άνοιξε ποτέ της απ' ότι  έμαθα ούτε ξέρω καν αν θυμάται τώρα αυτήν την επιθυμία που είχε κάποτε.Δεν μου λύπη όμως χαίρομαι που χορογραφούσαμε μαζί την ζωή για εκείνο το διάστημα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η αυθορμητη ερωτηση στους κεκημημενους με ορθογραφικα λαθη

  Τι κάνετε εσείς εκεί πάνω που φυγατε; γιατί δεν μιλάτε δε μας λέτε πραγματα πως είναι πανω; κρυβεστε; πως είναι εκεί πανω; ποια η κανονική ζωή;  εδω;  σιγουρα;  διαβάζουμε πως φύγατε πεθανατε η κοιμηθηκατε γιατί δεν μιλατε; ποιος σας το απαγορεύει; δεν μας λέτε τι κάνετε ψηλά; Μονό οταν σωπαινεις μαθαίνεις; Ααa._

ΗΟΥ ΕS JUEVES/ΕΙΝΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΣΉΜΕΡΑ

  Είναι Πέμπτη στο δωμάτιο.  με σύννεφα καλοκαιρινά. ίσως αργότερα βγει ο ήλιος. έχει δροσιά και ζεστή μαζί .ονειρεύτηκα εσένα να με κοιτάς. σε ονειρεύομαι γυμνή συνήθως. με το ωραίο σου σώμα. Και την ωραία σου ψυχή. Σε θεωρώ erin brockovich .Σε θεωρώ μαχητική γυναικα.για μένα είσαι κόκκινο χρώμα. Ερωτικό χρώμα. τι ρούχα θα φορέσεις σήμερα; Hoy es jueves en la habitación. Hay nubes de verano. Quizás salga el sol más tarde. Hace fresco y calor hoy. Soñé que me mirabas. Τe soñé desnuda. Con tu hermoso cuerpo. Y tu hermosa alma. Para mi sos Erin Brockovich, una mujer luchadora. Para mí sos un  color rojo. Un color erótico. ¿Qué ropa vas a poner hoy? @

Αχ η απογνωση.....

  αχ η απόγνωση της νυχτωμένης λάμπας  αχ η ματαιοτητα  της καραμέλας  Κάποιος αν μαγεύει την ατμόσφαιρα ζωή  στο καλό  μια χτένα και ο βραδινός καφές  για δημιουργική φαντασία  στις 3:31 την νύχτα  στα πέρατα της Αργεντινής  Ay, la desesperación de la lámpara de noche Ay,la vanidad de los caramelos Alguien que encanta la atmósfera de la vida Un peine y un café nocturno  Para la imaginación creativa A las 3:31 de la noche En la extrema Argentina a.

ΗΩΖ

  ένα αργοπορημένο τελευταίο χειροκρότημα .μια απλή μετάβαση .το μπράβο .ένα φως .μια ελπίδα..............................................καθώς απομακρύνομαι απ΄το θέατρο η κυκλική σκηνή συνεχίζει να γυρίζει ή φαντασία..............................ευχαριστώντας οι ηθοποιοί στο τέλος έδειχναν κάπου ψηλά .μα ήταν σκοτεινά .δεν φαινόταν κανείς. >> θέατρο

A2

  είμαστε ο κάποιος χρόνος που παίζει. ήρθες να μου αποσπάσεις την προσοχή εσύ.σε παρακαλώ. αν είσαι καλή έλα πιο κοντά ή φύγε μακριά. είμαι καλός και ευαίσθητος.ειμαι ρομαντικος ή όχι. για να μπορεί η ύπαρξη  Somos.  algun tiempo que juega. Viniste a distraer mi atencion.tu . Por favor. Si eres buena, acércate a mi o aléjate a mi. Soy bueno y sensible.soy romantico o no.para que la existencia pueda A.

Ε

είδα το βλέμ μα τ ' ο υ ρανού να με κοιτά τότε είδ α ποιο ς είμαι και που βρίσκομαι 1 - Ε ίμαι η ηρεμία της στ ιγμής ότα ν οι σκέψεις αναπαύονται -είμαι η παύση του πολ έμου που φέρνει την ειρήνη,όχι η νίκη -είμ αι ο ζω ντανός-νεκρός που υπήρξε και σε μένα 2 - Β ρίσκομαι στην ελαφρ ότητα και στην γείωση που γνώρισα σε εσένα -βρίσκομαι στ ην δύνα μη τη ς αγάπης που έδωσες σε εμένα -βρίσκομαι στ ις ερωτήσε ις που ανακαλύπτει ο έρωτας -είμαι η προσμονή της συνάντησης και οι δυσκολίες του έρωτα που δεν βι-άζουν την αγάπη -είμαι όλ α όσα μου έ δωσε το αγαπημένο σου χάδι -είμα ι όσα έ νιωσες όταν με φιλούσες 3 - Ε ίμαι τα γυμνά κλαδιά που μπορούνε να αγαπάνε -είμαι το άνθ ος που πατ ή θηκε και το χέρι που το έσωσε -είμαι τ ο δέντρο που ανακάλυψα -είμ αι η γη που φύτεψα  -εί μ αι ο χρόνος που γεννήθηκα_ - - -  είμαι

La vida fluye....

  Σήμερα  ειναι βαρετή ή όχι αν έχει σύννεφα. η  πετσέτα μπορεί να σου φτιάξει την άνοιξη μια μέρα που ανακαλύψαμε την αόρατη επανάσταση σε φιλάω στο μάγουλο σε φιλάω στο κούτελο....... η ζωη κυλάει.....με τις καραμέλες της αγαπης...... σε αγαπάω πολύ......θέλω να μου λες καλά λόγια......... περπατάμε μαζί πιασμένοι χέρι με χέρι..... ... Hoy es aburrido o no, si hay nubes. Una toalla puede hacerte florecer, un día en que descubrimos la revolución invisible..... Te beso en la mejilla, te beso en la cabeza... La vida fluye... con los lintisimos caramelos del amor... Te amo mucho......quiero que me digas buenas palabras amables.........caminamos juntos de la mano....... a.