ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΣ

Σαν σπίθα που πλαταίνει

στα αερικά της σημεία.

Σκάει-

θέλει να φωνάξει-

θέλει να χορτάσει τους βράχους και την νύχτα.

Το μπαλκόνι τις νύχτες ένα ορμητήριο όπου θυμάμαι και γράφω ανοίγοντας ένα πράσινο φως για να βλέπω,ξανοίγοντας χρόνους και κόσμους μακρινούς ή κοντινούς δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι τους έζησα.Δεν αναπολώ πλέον τα επεξεργάζομαι όλα αυτά σαν σεμινάριο πανεπιστημιακής εργασίας και αν κάπου κάπου στεναχωριέμαι γρήγορα παραμερίζεται το συναίσθημα γιατί μ ΄ έχει κερδίσει η ευγνωμοσύνη.

Ο ΛΟΦΟς ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ. Ανέβηκα για πρώτη φορά με μια παρέα πριν 18 χρόνια ένα βράδυ άνοιξη θα ήταν στον λόφο απέναντι απ'την ακρόπολη.Μετά τα μεσάνυχτα είχαμε πάει,μετά τις 12 και όσο βαθαίνει ο χρόνος τα απολαμβάνεις όλα καλύτερα στην συγκλονιστική τους ηρεμία.Δεν υπήρχαν παρά ελάχιστοι άνθρωποι απλωμένοι στον ονειρικό βράχο.Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κάποιος που καθόταν μόνος του και απολάμβανε στην μοναξιά του την θέα ίσως μ ' έναν πόνο φαντάζομαι. Ήταν ωραία να βλέπεις αυτόν τον μικρόκοσμο από φώτα να αναβοσβήνει.Τα πολύ μικρά φώτα που μοιάζουν ασήμαντα από τόσο μακριά μα για δες ξανά.Αυτά τα μικρά φώτα έχουν ολόκληρες προσωπικές ιστορίες να σου πουν αν τύχει να συναντήσεις από κοντά ένα απ ' αυτά.

Μ' ένα τέτοιο φιλικό και δοτικό φως-γυναίκα είχαμε την τύχη και οι δύο να απολαύσουμε την θέα και να την χάσουμε μετά από κάποιο διάστημα.Δεν την ξανάδα πότε πια ούτε ανέβηκα την νύχτα στον λόφο παρά μόνο την μέρα και μόνος.Πριν κάποια χρόνια την συνάντησα τυχερά στον δρόμο κοιταχτήκαμε σαν περαστικοί με το μυαλό ετεροχρονισμένα να ρωτάει κάπου σε θυμάμαι και ώσπου να το συνειδητοποιήσουμε είχαμε χάσει την διασταύρωση,ούτε το θάρρος είχαμε να γυρίσουμε πίσω και να ξανακοιταχτούμε.Αλλού είχε συντονιστή ο μαγνήτης μας και πλέον δεν ήμασταν οι ίδιοι.Με έβαλε όμως να θυμηθώ κάτι που μου 'λεγε όταν κάναμε παρέα << Θα ' θελα να ανοίξω μια σχολή χορού και μετά από πολλά χρόνια πάνω σ ' έναν τελευταίο μου χορό να ξεδιψάσω>>.Σχολή χορού δεν άνοιξε ποτέ της απ' ότι έμαθα ούτε ξέρω καν αν θυμάται τώρα αυτήν την επιθυμία που είχε κάποτε.Δεν μου λύπη όμως χαίρομαι που χορογραφούσαμε μαζί την ζωή για εκείνο το διάστημα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΑΒΒΑΤΟ

@ Σάββατο μεσημέρι 16:06 είμαστε στο Σάββατο κοιτάμε το φως . Είναι μεσημέρι και είμαστε το μεσημέρι. Οι ακτίνες του ήλιου μέσα μας και έξω μας.η ζωή στο πέρασμα του χρονικού δωματίου ακούμε μουσική στο δωμάτιο

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ Η ΖΩΗ

Ταξίδι εσωτερικό Ταξίδι _εξωτερικό Ελλάδα Αργεντινή πνευματικό Ταξίδι το ταξίδι/ εκεί όπου ζεις συμβαίνει/ Ταξίδι με πολλούς τρόπους ταξιδεύεις / και πριν ένα χρόνο προορισμός Αργεντινή 2024 παιδί μου άρπαξε την εμπανάδα (φαγητό αργεντίνικο) κοτοπιτα ελληνιστή] στην πόλη la plata απ το χέρι μου,οι γονείς του μου ζήτησαν συγνώμη έπρεπε να του δώσω _πείνα Αθήνα 2025 Ιούνιος ετοιμάζομαι ετοιμασίες προετοιμασία ταξίδι 2025 συγκινητική Αργεντινή ως τώρα ταξίδι από το δωμάτιο στην κουζίνα να ρίξω νερό στο σώμα καύσωνας ιδρώτας και δροσιά Χ. από τον ουρανό/ ουρανού Α συνέχεια συνεχίζεται αυθόρμητες λέξεις θα συνεχιστούν η αγαπημενη ζωή Valdez Γ ALexis Republica A Pueblo limite hogar social μουσική της Αργεντινής https://youtu.be/4zPcVkJSadw?si=aGY2mRPQIEmVyIrH republicasentimiento.blogspot.com

ΑΝΑΘΟΣ

δύο χέρια/κομμάτι ξύλου ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ Μια πειραματική προσέγγιση με τα γράμματα.Ένα σοφό παιχνίδι με τις λέξεις. Κάτι προσωπικό. Έ να κάλεσμα στην συνείδηση του ΄Θέόύ. ΑΝΑΘΟΣ Λa presencia Αναθός επιμένει πως συντίκτη να συνθέτει- unidos σε ελεύθερο πεδίο αν los ultimos- αναθαρρημένο φως. ΑΓΑΘΟΣ Η παρουσία αγαθός επιμένει να μπορεί να συνθέτει ανόμοια- είμαστε μαζί σε ελεύθερο πεδίο αν κ τελευταίοι- αναθαρρημένο φως. ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΜΟΥ Επίπεδα της θλίψης μου ενσωματωμένα σε κομμάτι ξύλου. Λίγο νερό να δροσιστείς απ ΄ την ζέστη που σου προκαλεί ο πόνος μου. Μαζί πονάμε. Λογικά χαμένα την νύχτα απολεσθέντα και αμνησιακά στοιχεία νίκησαν ότι μόνο. Ότι έχεις παραμελήσει, ότι έχασες από μένα... πως γίνεται να περιγράψω αυτό που είμαι.

ΟΛΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ

1 10:34 Σάββατο πρωί Αγαπημένες λέξεις μήλο αχλάδι _νερό _η αγάπη σου η λατρεία σου το μωρό σου το μωράκι σου πρώτη στάση Γύρισα από την Πατησίων πλατεία Αμερικής με τους φοίνικες και τα συνθήματα του τροπικού συναίσθημα στους τοίχους γύρισα με το τρόλεϊ με τον αριθμό 14 δεν μιλησα σε κανεναν ημουν σοβαρός ευτυχώς ήρθε γρήγορα σκεφτόμουνα και έβλεπα από το τζάμι περπάτησα ξανά την Αγίας ζώνης και αναρωτήθηκα μέσα μου κάνεις δεν άκουσε χρονολογικά α.

ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

φωτογραφιζοντας την εικόνα της Παναγίας στο δωμάτιο φωτογραφίας Π ήρθε στην ψυχή η Παναγία αναστατωθηκε με χαρά το σύμπαν μέσα μας το διάστημα μέσα μας πέφτουμε τώρα στην αγκαλιά της Μαρίας της Παναγίας σαν βεντούζα την αγκαλιάζουμε φωτογραφιζουμε τις εικόνες της Παναγίας και βαδιζουμε επιτελεστικα στον δρόμο της Αγίας ζώνης στην κυψέλη με την Παναγία νιώθουμε καλά την ψυχή μας μην φύγεις ποτέ για να εισελθουμε στην αιωνιότητα μαζί σου τι μοναδική στιγμή Μαρια Π. σου αφιερώνω ηλεκτρονικά δυναμικά τραγούδια όπως και εσύ είσαι δυναμική με την αγάπη μου σου γράφω τούτα τα λόγια προς δόξαν Θεού για την δόξα του Χριστού μας Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ Θα γίνουν πολλά θαύματα στην ζωή μας:::: Μερα χαρας και Ευδοκίας.Ηρθες ξανα.τοση ευτυχία. μην φυγεις ποτέ. σου αφιερώνω ηλεκτρονικά τρα...

ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Phοtoroom :μια μαύρη μπλούζα και μια γκρι φόρμα δωματίου Γ γράφω τούτα τα λόγια καθισμένος στο κουζινακι στο τραπέζι αυτό μαζί σου με έρωτα και φρονιμότητα μετά μεσάνυχτα πρώτη ώρα βραδινή της τρίτης σε έναν υπέροχα υπνωτικό και ακριτικά ξυπνητό κόσμο στο διάστημα της γης ακούγοντας τους χτύπους του επιτραπέζιου ρολογιού Α με λογια σπλαχνικα και Ευγενία και ευγενικοί με αγάπη της αλήθειας Χ. σύνεση στο ζεστό σπίτι πριν λίγο φάγαμε σταυρώσαμε το φαγητό τι ωραία που είναι να το κάνεις αυτό σταυρώσαμε και το ψωμάκι δώρο του Θεού είναι το φαγητό σταυρωνοντας το φαγητό του δίνουμε πίσω την ταυτότητα του να είμαστε καλά με δύναμη χριστιανική σε αγαπάω επιτελεστικα με τις μικρές μου δράσεις σε πιάνω από το χέρι παραστατικά για να κοιτάμε τον Κύριο και τι ποιητικό μας λέει λουλούδια του ουρανού και της ευλογιάς του είμαστε για να μας αγαπάνε...

ΣΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Φωτογραφία από μέσα στο άχρονο δωμάτιο μεσημέρι (ας το βρουν αυτό) με την δύναμη του αέρα ας τρέξουν κάπου μελωδικά που να έχει καθαρό αέρα που δεν έχει σκόνη μεσημέρι ανοίγοντας την βρύση το νερό εξερχεται από το στόμιο ας κλεισουν την μουσική με την ησυχία ότι σου λέει η σιωπή με φωτοσκιάσεις μέσα και έξω τα αρχιτεκτονικα του αρχιτέκτονα κτίρια αισθαντικα που ζούμε μέσα ανοίγουμε τα παντζούρια μπαίνει μέσα το φως οι ακτίνες κάθε μέρα καθημερινά και σε όλη την ζωή επαναληπτικά μην ξεχνάς γιατί ήρθες βγαίνοντας προς τα έξω μην ξεχνάς τον υπνωτικό κόσμο που σου τάζει ψευτιές θα ξεχαστείς και θα υπνωθείς ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ El Búho-Mañana tepotzlan λέξεις γράμματα και φωτογραφία Αλέξης γ. republica@ PUEBLO LIMITE https://youtu.be/CXKsEzRiHzY?si=PyYC-Kvzg1Nmhovw