Λ.Τ./ΜΙΑ ΑΓΩΝΙΑ ΧΑΙΔΕΥΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΜΑΣ ΠΑΡΟΝ
Η αίσθηση οικία-
περασμένη σαν κέντημα μέσα στους χρόνους,
προδόθηκε και πρόδωσε,
όμως δεν χάθηκε.
Καθώς οραματιζόμαστε παλιές οθόνες σε
ονειρικά μελλοντικά βλέμματα βουτηγμένα σε
μια αγωνία που χαϊδεύει το κάθε μας παρόν-
δεν ξεχάσαμε όλα όσα μας άγγιξαν και μας αγγίζουν ακόμα,
μέσα και έξω απ'τους φακούς -
δώσαμε ραντεβού σε μια νέα γιορτινή βραδιά
αφήνοντας απ' έξω το τέλος-
θαρρώ πως για λίγο κλάψαμε κι ας
μην φάνηκε πουθενά.
Στον Μάνο,στην Ηρώ,στον Μιχάλη,στον Βασίλη
στην Μάνια,στον Άρη και στην Αθηνά.
α.γ.
λόγω ζωής
ξημέρωμα τετάρτης
27 Νοεμβρίου 2019
Τι κάνετε εσείς εκεί πάνω που φυγατε; γιατί δεν μιλάτε δε μας λέτε πραγματα πως είναι πανω; κρυβεστε; πως είναι εκεί πανω; ποια η κανονική ζωή; εδω; σιγουρα; διαβάζουμε πως φύγατε πεθανατε η κοιμηθηκατε γιατί δεν μιλατε; ποιος σας το απαγορεύει; δεν μας λέτε τι κάνετε ψηλά; Μονό οταν σωπαινεις μαθαίνεις; Ααa._


