Ένας ψίθυρος-νανούρισμα της νύχτας
ένα γλυκό πλάσμα
Της πόλης.
Και του
ανθρώπινου ψυχισμού .
Το τραπέζι και
ο γύρω χώρος ανάκατα.
Βιβλία μπογιές
τετράδια
φωτογραφίες
μου ζητάνε να τα βάλω σε μια τάξη.
Εγώ δεν έχω δύναμη
την άφησα για αργότερα
που αντιλαμβάνομαι
πως δεν μπορεί να τα σηκώσει όλα.
Αυτόν τον καιρό
κινούμαι μόνο με την σκέψη
και τα αναγκαστικά.
πλάτη.
Με επισκέφτηκε
τούτην την ώρα.
Είναι γλυκόπικρο .
Δεν το αρνούμαι.
Τι παράξενο .
Τόσο κρύο
έγινε
ζέστη και
μπορώ
να το κρατώ στα
χέρια μου πια.
Ξαφνικά είναι πάλι βράδυ
Πως ήρθε ο χρόνος
λίγο πριν κοιμηθώ
έρχεσαι πάνω μου και ξαπλώνεις .
Δεν είσαι βαριά .
Όχι στο σώμα.
Όχι στην ψυχή.
Αλλά και πάλι παραξενεύομαι .
Τι είναι αυτά τα παράξενα
που μου κάνεις σε ρωτάω.
Γελάμε.
Η στιγμή που
αρχίζει το βράδυ
και σβήνεις τα φώτα.
{φ] {π] αλέξιος γεωργαντάς 2021
>> Woven Song
τι όμορφη που είσαι σήμερα.
Μπορώ κaι τώρα να σου πω
ένα σ ΄ αγαπώ.
Σαν να ΄ σουν μια άλλη
σαν να ΄ναι όλα ήρεμα .
ξημέρωμα δευτέρας
5:47
22.2.21μετά.Χριστόν
.rebuplica sentimiento
ετοιμάζοντας το άλμπουμ "ΝΙΦΑΔΕΣ"
τοπίο :
το μέρος
της
κοιλιάς σου










































