{διασχίζουμε έναν δρόμο}

ομάδα ensemble

δευτέρα 14 φεβρουαρίου

12:48μ.μ.

είμαστε μια σχολική ομάδα ensemble_η ομάδα μας δεν έχει όνομα_ την σημερινή μας πρώτη παράσταση την δώσαμε σε μια επαρχιακή πόλη της σικελίας(Επαρχία του Αγκριτζέντο)_ ήταν νωρίς το πρωί και δεν είχαμε καθόλου κόσμο_ δεν μας ένοιαζε_ δεν είχε σημασία

διασχίζουμε έναν δρόμο σε κρατάω απ΄το χέρι βρέξει χιονίσει

διασχίζουμε έναν δρόμο με κρατάς απ΄τον ώμο τώρα

έχει ήλιο τώρα

διασχίζουμε μια πλατεία τώρα

κοιτάμε και το βλέμμα μας προς τα πάνω

σκαρφαλώνουμε

βρισκόμαστε σε ένα δάσος τώρα

διασχίζουμε ένα δάσος

τρέχουμε στα πόδια

ένα σύννεφο από πάνω μας τώρα

κάποιος γρήγορα το έδιωξε

δεν καταλάβαμε τίποτα

τρέχουμε στο σώμα

ακτινίδια του κίτρινου στρογγυλού τώρα τρέχουν μαζί μας

ανακαλύπτουμε κι άλλα φρούτα

φράουλα σταφύλι πετροκέρασο

διασχίζουμε ένα δάσος

περπατάμε ένα δάσος

προχωράμε στα μεγάλα δέντρα

σκαρφαλώνουμε

στους μεγάλους κορμούς

στα πελώρια φιλόξενα κλαδιά

θυμόμαστε μια πλατεία

κάνουμε ατυχή ζογκλερικά

και ανάβουμε φωτιές

κανείς δεν μας βλέπει

σε αυτό το σημείο δώσαμε την παράσταση μεγάλα φιλόξενα κλαδιά ένα σύννεφο κάποιος το έδιωξε η λάσπη η αποθήκη κάποιος μας έδιωξε έχει ήλιο τώρα βρισκόμαστε σε ένα δάσος χαρά στα πόδια σε κρατάω απ΄το σώμα σκαρφαλώνουμε στους μεγάλους κορμούς με μια κίνηση με όλο το σώμα στους μεγάλους κορμούς και προχωράμε ............. τί άλλο υπάρχει να δούμε;

διασχίζουμε έναν δρόμο

σε κρατάω απ΄το χέρι

...

και τίποτα δεν τελειώνει!

ΔΙΑΣΧΙΖΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΔΡΟΜΟ

©pueblo limite

αλέξιος γ.

το σπίτι που μας φιλοξένησε

{οι παραστάσεις θα συνεχιστούν}

Steve Reich - Violin Fase - Violin Phase (HQ) - Anne Teresa de Keersmaeker

https://www.youtube.com/watch?v=i36Qhn7NhoA&t=58s

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΑΒΒΑΤΟ

@ Σάββατο μεσημέρι 16:06 είμαστε στο Σάββατο κοιτάμε το φως . Είναι μεσημέρι και είμαστε το μεσημέρι. Οι ακτίνες του ήλιου μέσα μας και έξω μας.η ζωή στο πέρασμα του χρονικού δωματίου ακούμε μουσική στο δωμάτιο

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ Η ΖΩΗ

Ταξίδι εσωτερικό Ταξίδι _εξωτερικό Ελλάδα Αργεντινή πνευματικό Ταξίδι το ταξίδι/ εκεί όπου ζεις συμβαίνει/ Ταξίδι με πολλούς τρόπους ταξιδεύεις / και πριν ένα χρόνο προορισμός Αργεντινή 2024 παιδί μου άρπαξε την εμπανάδα (φαγητό αργεντίνικο) κοτοπιτα ελληνιστή] στην πόλη la plata απ το χέρι μου,οι γονείς του μου ζήτησαν συγνώμη έπρεπε να του δώσω _πείνα Αθήνα 2025 Ιούνιος ετοιμάζομαι ετοιμασίες προετοιμασία ταξίδι 2025 συγκινητική Αργεντινή ως τώρα ταξίδι από το δωμάτιο στην κουζίνα να ρίξω νερό στο σώμα καύσωνας ιδρώτας και δροσιά Χ. από τον ουρανό/ ουρανού Α συνέχεια συνεχίζεται αυθόρμητες λέξεις θα συνεχιστούν η αγαπημενη ζωή Valdez Γ ALexis Republica A Pueblo limite hogar social μουσική της Αργεντινής https://youtu.be/4zPcVkJSadw?si=aGY2mRPQIEmVyIrH republicasentimiento.blogspot.com

ΑΝΑΘΟΣ

δύο χέρια/κομμάτι ξύλου ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ Μια πειραματική προσέγγιση με τα γράμματα.Ένα σοφό παιχνίδι με τις λέξεις. Κάτι προσωπικό. Έ να κάλεσμα στην συνείδηση του ΄Θέόύ. ΑΝΑΘΟΣ Λa presencia Αναθός επιμένει πως συντίκτη να συνθέτει- unidos σε ελεύθερο πεδίο αν los ultimos- αναθαρρημένο φως. ΑΓΑΘΟΣ Η παρουσία αγαθός επιμένει να μπορεί να συνθέτει ανόμοια- είμαστε μαζί σε ελεύθερο πεδίο αν κ τελευταίοι- αναθαρρημένο φως. ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΜΟΥ Επίπεδα της θλίψης μου ενσωματωμένα σε κομμάτι ξύλου. Λίγο νερό να δροσιστείς απ ΄ την ζέστη που σου προκαλεί ο πόνος μου. Μαζί πονάμε. Λογικά χαμένα την νύχτα απολεσθέντα και αμνησιακά στοιχεία νίκησαν ότι μόνο. Ότι έχεις παραμελήσει, ότι έχασες από μένα... πως γίνεται να περιγράψω αυτό που είμαι.

ΟΛΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙΣ

1 10:34 Σάββατο πρωί Αγαπημένες λέξεις μήλο αχλάδι _νερό _η αγάπη σου η λατρεία σου το μωρό σου το μωράκι σου πρώτη στάση Γύρισα από την Πατησίων πλατεία Αμερικής με τους φοίνικες και τα συνθήματα του τροπικού συναίσθημα στους τοίχους γύρισα με το τρόλεϊ με τον αριθμό 14 δεν μιλησα σε κανεναν ημουν σοβαρός ευτυχώς ήρθε γρήγορα σκεφτόμουνα και έβλεπα από το τζάμι περπάτησα ξανά την Αγίας ζώνης και αναρωτήθηκα μέσα μου κάνεις δεν άκουσε χρονολογικά α.

ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ

φωτογραφιζοντας την εικόνα της Παναγίας στο δωμάτιο φωτογραφίας Π ήρθε στην ψυχή η Παναγία αναστατωθηκε με χαρά το σύμπαν μέσα μας το διάστημα μέσα μας πέφτουμε τώρα στην αγκαλιά της Μαρίας της Παναγίας σαν βεντούζα την αγκαλιάζουμε φωτογραφιζουμε τις εικόνες της Παναγίας και βαδιζουμε επιτελεστικα στον δρόμο της Αγίας ζώνης στην κυψέλη με την Παναγία νιώθουμε καλά την ψυχή μας μην φύγεις ποτέ για να εισελθουμε στην αιωνιότητα μαζί σου τι μοναδική στιγμή Μαρια Π. σου αφιερώνω ηλεκτρονικά δυναμικά τραγούδια όπως και εσύ είσαι δυναμική με την αγάπη μου σου γράφω τούτα τα λόγια προς δόξαν Θεού για την δόξα του Χριστού μας Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΕΙΝΑΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΕΙΡΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΙΚΟΣ ΕΡΩΤΑΣ Θα γίνουν πολλά θαύματα στην ζωή μας:::: Μερα χαρας και Ευδοκίας.Ηρθες ξανα.τοση ευτυχία. μην φυγεις ποτέ. σου αφιερώνω ηλεκτρονικά τρα...

ΜΕ ΔΥΝΑΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ

Phοtoroom :μια μαύρη μπλούζα και μια γκρι φόρμα δωματίου Γ γράφω τούτα τα λόγια καθισμένος στο κουζινακι στο τραπέζι αυτό μαζί σου με έρωτα και φρονιμότητα μετά μεσάνυχτα πρώτη ώρα βραδινή της τρίτης σε έναν υπέροχα υπνωτικό και ακριτικά ξυπνητό κόσμο στο διάστημα της γης ακούγοντας τους χτύπους του επιτραπέζιου ρολογιού Α με λογια σπλαχνικα και Ευγενία και ευγενικοί με αγάπη της αλήθειας Χ. σύνεση στο ζεστό σπίτι πριν λίγο φάγαμε σταυρώσαμε το φαγητό τι ωραία που είναι να το κάνεις αυτό σταυρώσαμε και το ψωμάκι δώρο του Θεού είναι το φαγητό σταυρωνοντας το φαγητό του δίνουμε πίσω την ταυτότητα του να είμαστε καλά με δύναμη χριστιανική σε αγαπάω επιτελεστικα με τις μικρές μου δράσεις σε πιάνω από το χέρι παραστατικά για να κοιτάμε τον Κύριο και τι ποιητικό μας λέει λουλούδια του ουρανού και της ευλογιάς του είμαστε για να μας αγαπάνε...

ΣΤΟ ΑΧΡΟΝΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ

Φωτογραφία από μέσα στο άχρονο δωμάτιο μεσημέρι (ας το βρουν αυτό) με την δύναμη του αέρα ας τρέξουν κάπου μελωδικά που να έχει καθαρό αέρα που δεν έχει σκόνη μεσημέρι ανοίγοντας την βρύση το νερό εξερχεται από το στόμιο ας κλεισουν την μουσική με την ησυχία ότι σου λέει η σιωπή με φωτοσκιάσεις μέσα και έξω τα αρχιτεκτονικα του αρχιτέκτονα κτίρια αισθαντικα που ζούμε μέσα ανοίγουμε τα παντζούρια μπαίνει μέσα το φως οι ακτίνες κάθε μέρα καθημερινά και σε όλη την ζωή επαναληπτικά μην ξεχνάς γιατί ήρθες βγαίνοντας προς τα έξω μην ξεχνάς τον υπνωτικό κόσμο που σου τάζει ψευτιές θα ξεχαστείς και θα υπνωθείς ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ El Búho-Mañana tepotzlan λέξεις γράμματα και φωτογραφία Αλέξης γ. republica@ PUEBLO LIMITE https://youtu.be/CXKsEzRiHzY?si=PyYC-Kvzg1Nmhovw