ΞΑΝΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ
το μικρό σπίτι στο λιβάδι όταν ξυπνούσες
όταν βράδιαζε κρύωνες
μια θερμική ντουλάπα
κρατά ζεστά τα ρούχα
η αποθήκη δεν έχει θέρμανση
δεν κατοικείται
γεμάτη σακούλες ερωτηματικά
περπατάς στον άδειο δρόμο
μόνη με τα μαύρα σου ρούχα και χάσκεις
ανεβαίνω την ανηφόρα να έρθω να σε βρω
χασμουριέσαι μέχρι να φτάσω....
η κρεβατοκάμαρα του ονείρου
ο ρομαντισμός
ΚΑΙ Ο ΒΡΑΧΟΣ ΠΟΥ ΤΣΑΚΙΖΕΙ
ο γυμνοσάλιαγκας
και το σάλιο
δεν πρόλαβαν
το μικρό πόδι
τα viewpoints
το αχνό ύφασμα της ύλης
αργά στο παρόν
τα viewpoints μια τεχνική χορευτικής σύνθεσης από μια λεπτή κλωστή σχέσης
το δωμάτιο με τα μανταρίνια
το οινόπνευμα
το κομοδίνο
ΤΟ τραγούδι που άλλαξε για πάντα την τελευταία φορά
το τραγούδι συγκλονίζοντας όλους αφαιρώντας τον ήχο για τρίτη φορά
https://www.youtube.com/watch?v=fStWWbZ2ddc
πριν ξαπλώσεις να κοιμηθείς
το τελευταίο σπίτι στο λιβάδι
ο Άρης Ρέτσος
ο άρης ρέτσος είναι ποίηση
ο Κώστας Αρζόγλου και οι μύγες
η γεμάτη μπανιέρα πριν την έναρξη
είμασταν μέσα
το μουντιάλ και ο πράσινος θεατράλε τοίχος
γιατί έτσι σου άρεσε
το γκολ της αργεντινής στην γαλλία
και το σήμερα...
το σήμερα το άδειασμα για ένα θαύμα
ο ηλιόσπορος τα τσόφλια
το ξάφνιασμα και η βροντερή φωνή
τα φύλλα αλεξάνδρειας
η ζωή και το μάλλον
Η ζωή και το μέλλον
στις μικρές ώρες
στο βαθυ του πέρα ζώντας το μέλλον
γλυτώσαμε την άσφαλτο
τεντωμένα κλαδιά ωθούν
λυγίζοντας μονάχα τα γόνατα
ελαφρύ το έδαφος από κατάγματα μας σκεπάζει
τα άδεια καφάσια
οι αχινοί και οι τσουκνίδες
καμιά φοβέρα
ακούγονται στα κρυφά μοναχικές εκπομπές
απ΄το κασετοραδιόφωνο που χεις στο κρεβάτι σου....
μιλάω σοβαρά
παλεύω
παλεύω χωρίς να χάνω ή να κερδίζω
πριν το τέλος πάντα κάποιος με σηκώνει ή με σταθεροποιεί
ο ίδιος είναι
ήθελα να είμαι όλα αυτά
αλλά δεν είμαι
ο ίδιος
το κάποιο μέρος
το παραμεθόριο μέρος
η ερημία
πριν προλάβω να πω
να σκεφτώ ή να περιγράψω
το χαμόγελο σου
το χαμόγελο σου είναι το όνειρο
γνωρίζεις ποια είσαι
είσαι το όνειρο
είσαι τα πάντα...