απόγευμα άνοιξη νύχτα ποίηση αστέρια
άνθρωπος και θεός
μιλώντας
για τα
απογεύματα
την νύχτα
τι συνέβη;
λίγο πριν του εσπερινού
η ακολουθία
ένα ρόδι
πάνω στο τραπέζι
ακουμπάει τα χέρια της
και
πιάνει το ρόδι
είναι το βραδινό
της
χαριτωμένης κοπέλας
καθώς τρώει
το
ζουμερό κόκκινο
λίγες σκέψεις καρδιάς
φανερώνονται
για εκείνον
καθώς φαίνεται
τον αγαπάει...
μια απογευματινή
τσιμπημένη
τριανταφυλλιά
φωτίζεται τότε...
αγαπημένο μου μελίσσι νιώσαμε την χάρη του Θεού στην καρδιά μας....μας δυναμώνει η χάρη....μας βοηθά να προχωρούμε.....είναι αδιανόητη η χάρη... κατεβαίνει απ΄την καρδιά του,απλώνεται παντού, στον ουρανό και στο σώμα και μας κάνει να νιώθουμε πως είναι να βιώνεις το άπειρο....
σήμερα το βράδυ κάποιος έγραψε....
εσύ δεν γράφεις
ούτε μιλάς καθόλου
αλλά κουβεντιάζεις συνεχώς
με την καρδιά μου
άγνωστο το τι λέτε
δεν
καταλαβαίνω
τίποτα πια...
©παραμεθόριος
πολύ μακριά