μιλάμε με υψώματα
μεγάλης δόσης ομορφιάς
μην αντιληπτής
όπως εκείνο
όταν φυσηξε την μύτης της
κάτι την προβληματιζε
και κατι ηρθε για να δωσει την λύση
όταν φυσηξε την μύτης της
και στέγνωνε τα δάκρυα της
έκανε ένα μικρό θόρυβο στον χώρο
εκεί δημιουργήθηκε η ποίηση της πραγματικότητας
εκεί ξανακοιταμε
ενωμένοι με ότι καλό ακούμε και βλέπουμε
αναστεναζουμε στην μεγάλη αγάπη
τα άγρια και τα όμορφα
γαλήνη και χαρά σε αυτόν τον χώρο
.α
