Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

la foto con el caballo/Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΤΟ ΑΛΟΓΟ/CRONICA ARGENTINA

 

Φωτογραφικη

ξανά η φωτογραφία με το άλογο.λιγο έξω από το σπίτι πηγαίνοντας να ψωνίσω.

ΧΡΟΝΙΚΑ

{στην πόλη του Βερίσσο}

οι μέρες περνάνε ήσυχα. Βρέχει τουτην την στιγμή.εινα νύχτα μετά τα μεσάνυχτα ώρα 03:16 ακούγεται η βροχή  σαν μελωδια δεν θα βάλω μουσική.ισως αλλάξω μετέπειτα γνώμη .Το σπίτι μέσα βράζει όμως κουφοβραση. Το τσιμέντο ζεσταίνεται.ανοίγω παράθυρο για οσο το δυνατον δροσια....Υπαρχει η ανοιξη Οκτώβριο μηνα σε μια χωρα με παράγοντα  την υγρασία σαν ρομαντισμο.μερικοι δρομοι δεν εχουν άσφαλτο. την επομενη μερα θα ειναι πολυ δυσκολα με την λασπη οταν θα περπατας ή τις λακουβες νερό...όμως από 'δω  και το απέραντο πράσινο της φύσης παντού όμως. Αν έχει βροχές και σύννεφα σηκωνεις τον ήλιο από μέσα  και καταλαβαίνεις εσωτερικά. η πόλη με την δικια της ζωη όπου ζω σαν ύπαρξη έχει κοντά της ποτάμια .ήρεμη πόλη ειναι με πολλές δραστηριότητες και ενδιαφέροντα .δεν έχει πολυκατοικίες μικρά σπίτια έχει πανέμορφα γοητευτικά και τα πιο ταπεινά και τα πιο όμορφα.εγω αγαπαω τις οψεις των σπιτιων πως φαινονται απο εξω οπως τις κοιτάς. δεν ξέρω τι άλλο να  γράψω .τα λουλούδια ανθίζουν και στα πεζοδρόμια. Απίστευτα χρώματα. Βρίσκομαι στην Αργεντινή .παντού δεν είναι εύκολα.δεν ειναι το μέρος πλέον είναι εσύ να δημιουργείς το καλά οπου κι αν εισαι.μόνο με την βοήθεια ουρανού και τις στιγμές χωρίς το βάρος. Αυτή η δροσιά και ο έρωτας 

Αλέξης γ.


Foto


De nuevo la foto con el caballo. Un poco afuera de la casa, caminando para hacer compras.


CRÓNICA

{Ciudad berisso}

Los días transcurren tranquilos. Llueve ahora mismo. Una noche, después de medianoche, a las 3:16, la lluvia suena como melodía .no voy a poner música. Quizás cambie de opinión más tarde. La casa hierve dentro, pero es ensordecedora. El cemento se calienta. Abro una ventana para refrescarme lo más posible... Octubre es primavera en un país con la humedad como un factor romántico. Algunas carreteras no están asfaltadas. Al día siguiente será muy difícil caminar con el barro o los charcos... pero desde aquí y con la vastante naturaleza verde por todas partes. Si llueve y hay nubes, atraes el sol desde dentro y lo entiendes internamente. La ciudad, con su propia vida, donde vivo, tiene río cerca. Es una ciudad tranquila con muchas actividades e intereses. No tiene edificios de apartamentos, tiene casitas preciosas y encantadoras, tanto las más humildes como las más bonitas. Me encanta cómo se ven las casas desde fuera al mirarlas. No sé qué más escribir. Las flores florecen en las aceras. Colores increíbles. Estoy en Argentina. No todo es fácil. Ya no es el lugar, eres tú quien crea lo bueno dondequiera que estés. Solo con la ayuda del cielo y los momentos sin peso. Esta frescura y amor.


Alexis g.

Pueblo limite 

un viaje interior 

gi.alex94@yahoo.com 




Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΓΥΜΝΑ ΕΚΤΕΘΕΙΜΕΝΑ

Ο   αέρας πλαγιάζει με τα σύννεφα σπρώχνοντας τα πιο πέρα από ότι μπορούσαν να φανταστούν. Η ορμή των κυμάτων αγγαλιάζει με ευλάβεια τους βράχους την ώρα της υπέρβασης. Ο γλυκός πόνος τα μαγνητίζει. Τότε  γνωρίζουν. Το δέντρο δεν είναι δέντρο.Η θάλασσα δεν είναι θάλασσα.Ο ουρανός δεν είναι ουρανός.Οι βράχοι δεν είναι βράχοι.Τα κύματα δεν είναι κύματα. Τώρα δεν έχουν τίποτα να κρύψουν. Τίποτα εδώ δεν θα βρεις  να ΄ναι ντυμένο,ούτε να σου κρύβεται. Όλα στην φύση είναι  γυμνά εκτεθειμένα.                                                                                                                  

ΑΝΑΘΟΣ

δύο χέρια/κομμάτι ξύλου ΝΕΑ ΓΛΩΣΣΑ Μια πειραματική προσέγγιση με τα γράμματα.Ένα σοφό παιχνίδι με τις λέξεις. Κάτι προσωπικό. Έ να κάλεσμα στην συνείδηση του ΄Θέόύ. ΑΝΑΘΟΣ Λa presencia Αναθός επιμένει πως συντίκτη να συνθέτει- unidos  σε ελεύθερο πεδίο αν  los ultimos- αναθαρρημένο φως. ΑΓΑΘΟΣ Η παρουσία αγαθός επιμένει να μπορεί να συνθέτει ανόμοια- είμαστε μαζί σε ελεύθερο πεδίο αν κ τελευταίοι-  αναθαρρημένο φως. ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ ΜΟΥ Επίπεδα της θλίψης μου ενσωματωμένα σε κομμάτι ξύλου. Λίγο νερό να δροσιστείς απ ΄ την ζέστη που σου προκαλεί ο πόνος μου. Μαζί πονάμε. Λογικά χαμένα την νύχτα απολεσθέντα και αμνησιακά στοιχεία νίκησαν ότι μόνο. Ότι έχεις παραμελήσει, ότι έχασες από μένα... πως γίνεται να περιγράψω αυτό που είμαι.

ARGENTINA PERFORMANCE

  ¿que te hace Feliz? chapas_la mujer indígena_el cielo_la tierra orijen foto:ensenada fotógrafa:natalia @reina dance https://youtu.be/GZF73V5Tb4I?si=35CKqXaWTjcioXEJ

03:39 noche

 03:39 νύχτα   η νύχτα με τα ιδια πεζά λογια.  δωμάτιο Αργεντινής. Διαφορετικός και ίδιος κόσμος  /οπως κοιμόταν  Δεν ακούγεται τίποτα......ξύπνησε με όνειρο ...στην μεταφυσική εκπαιδευτική πραγματικότητα μέσα στο μεγάλο όνειρο  .....οι άνθρωποι που ανέβηκαν ψηλά.....στο μικρό όνειρο...... Α_ στην αργεντινη έχει την αισθηση πως ο ουρανός κατεβαίνει πιο κάτω. Κοντα σου.Τον αισθάνεται  03:39 noche La noche con la misma prosa en letra.  Habitación de Argentina. Mundo diferente y mismo /Mientras dormía No se oye nada... despertó con un sueño... en la realidad educativa metafísica, en el gran sueño ...la gente que trepó alto....la gente que se levanto al cielo..... en el pequeño sueño... A_ En Argentina, siente que el cielo desciende más bajo. Cerca de ti. Lo siente.

ΝΕΑ ΖΩΗ

ουρανός 9.11.2017 μικρό καρέ από το βίντεο κλιπ της συνείδησης των στέρεο νόβα έν ας ουρανός που ποτέ δεν κοιμάται _α.γ. συνεχίζουν να μας αγγίζουν όσοι έφυγαν μακριά κι ας μην έχουν χέρια\μα κάπου να βρίσκονται\έτσι το νιώθω\για όποιον συγγενή ή φίλο έκλαψες\ή όποιον αισθάνεσαι οικογένεια σου. Σ υνεχίζουν να μας γυρεύουν\κάπου στο μυαλό και στην καρδιά\και η σκέψη ότι κάποια μέρα θα του δεις.Θεία πότε θα μου ξαναπείς για τις ατελείωτες ιστορίες τις κηφισιάς και πόσα χρόνια ζει ένας ο πλάτανος;\ χαιρετισμούς στον πατέρα μου από κει ψηλά να δώσεις μέχρι να σας συναντήσουμε με αγάπη \όταν θα ξυπνήσουν τα κοιμητήρια της συνείδησης και του πνεύματος και δούμε την >| νέα ζωη* χωρίς τελείες κ τέλος * αυτό το κομμάτι άκουγα στην δεκαετία 90 καθώς έφτανα ξημερώματα στο λιμάνι του πειραιά (ερχόμενος από στρατιωτική άδεια ημερών) για το πρώτο τρένο απ ' το σταθμό για Αθήνα πατούσα το play στο walkman και η ζωή με μάγευε στο τελευταίο της βαγόνι/με αυτό το κομμάτι ...
____________      ____________    ___________   Ό λοι από την ίδια μεριά/ στην σιωπή μας έκδηλη η αγωνία του αύριο στάση λεωφορείου αγκαλιάζω με το μάτι μου τις πλάκες τσιμέντου την αδυναμία και την ποίηση συγχρόνως υπερπληθυσμός εισβάλει στα όργανα ακοής μου απέναντι ένας μεγάλος φοίνικας/ μια μικρή πλατεία έχει γίνει η στέγη των αστέγων στάση λεωφορείου άνθρωποι ηθοποιοί    νομίζουν πως περιμένουν δεν γνωρίζουν πως παίζουν )ανεβαίνουμε  σ ' ένα μονόπρακτο με πολλούς αποδέκτες εκδηλώνοντας την πράξη στην στάση ζωής ( ανεβαίνουμε σε λεωφορείο χωρίς αριθμό/μη γνώριμος προορισμός ο οδηγός  άγνωστος κι απόκοσμος μοιάζει μόνο η μοναξιά μας θα τον αναγνωρίσει /- |σχ έ διο γραμμές και γράμ μα τα   /-\.Γ.

ΔΙΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

lumière dans ta peau/iaram   κινούμενοι στο κενό , μακριά από μάζες και ηλεκτρομαγνητικά πεδία Π/ατήματα γυμνοί στα πέταλα της κέντρο της υπόστασης   η πρ ώ τη γεύση έρωτα      Ημέρα φωτός: 25.902.068.3 71.200 μέτρα αχνοφαίνονται γυμνοί στα πέταλα της λαμβάνουν υπόσταση  ησαί πρώτα βήματα στην άγνωστη αίσθηση          Λεπτό φωτός: 17.987.5 47.480 μέτρα / ήματα ας ύμνοι ης κέντρο  υόασης ίαση  ωμέγα- εύση         ένωση εις  άγνωστο   έ       χρόνος μηδέν