πασχαλιά 11 απριλίου 2019 Ένας αφαιρετικός ύμνος μέσα στο δωμάτιο της ποίησης στην Ανά( σ )ταση και στις μικρές μας γωνίες. α.γ. ε .Πληθαίνουν σε σχήματα από ένα μικρό παράθυρο τα χρώματα του φωτός πέφτουν απαλά πάνω στο σώμα. 2α .Οι καμπάνες χτυπάνε, οι μνήμες σηκώθηκαν απ ΄ το κρεβάτι. 3 .Σε μια ασήμαντη γωνία χώρεσε τα ελάχιστα της, τα θαύματα της. )( . Τα πρόσωπα δεν φαίνονται τώρα. Ένα ασχημάτιστο φως λειτουργεί ως αφαίρεση και ως αληθινό που είναι,περικλείει τα πάντα.  πάσχα.1 απριλίου 2018

η αγάπη που έχω για την φωτογραφία και όλα όσα μου δίνει.Κάπως με την βοήθεια του ήλιου θα βρω μια μαγική στιγμή να αποθανατίσω.Σε μια  στιγμή απλότητας κ ηρεμίας να ξεκουραστώ.Άλλα θα δουν τα δικά μου μάτια και άλλα τα δικά σου.Μερικές φορές συγκλίνουν οι ματιές  και προχωράμε. κυριακή βράδυ 

Το φως και η σκιά της φωτογραφικής μηχανής.Εικόνες που δεν χρειάζονται τις λέξεις ή μόνο ελάχιστες από αυτές.Πόρτες παράθυρα.Ανοίγουν κλείνουν.Όπως οι άνθρωποι. Στιγμές που δεν βίωσες ακόμη μέσα από καινούργιες πόρτες και παράθυρα. Να μπορείς να φαντάζεσαι. >>  Takashi Kokubo Barcelona ～ Gaudi’s Dream 1992

  >>   ουρανός   >>  kaito

Η μουντζούρα γύρω μου. Μέχρι να την σβήσω θα περάσουν πολλές ώρες. Ένα αδιέξοδο. Κάνω την προσπάθεια να γυρίσω πίσω. θα βρω τις κάποτε ανοιχτές πόρτες  κλειστές. Πολλά απ ΄ τα πρωινά μου θα τα περάσω σαν παρατηρητής του εαυτού μου σαν μια κουβέντα τρυφερή που θέλω να κάνω από καιρό με τον θεό ακόμα και όταν θα μιλάμε για το χάος. Κάτι να καταλάβω.  Όταν  οι παπαγάλοι της ψυχής μου σιωπήσουν να μπορώ να   αισθανθώ. Κάτι σαν ήλιος σαν φεγγάρι το θάνατο τα χέρια σου την πρώτη μου γέννηση. 

Δεν έχει και τόση σημασία για μένα να ζητήσουμε συγνώμη, μόνο κάτι έχω να σου πω. Εσύ γυναίκα από μακριά που χάθηκες και βρίσκεσαι τώρα- μα η φωνή σου έντονη φτάνει στα αυτιά μου. Μια γκρινιάζεις και μια χαρούμενη θα είσαι. Σε παρακαλώ  άσε να κλαις και να οδύρεσαι όπως τα κύματα που πάνε κ έρχονται. Σε παρακαλώ πολύ ανακάλυψε την ομορφιά που είναι έξω απ ΄ τα κύματα της χαράς και που σκεπάζει όλα τα κομμάτια του εαυτού σου και δεν αφήνει κανένα απ '  έξω. Με εκτίμηση ο αγαπημένος σου φίλος Αλεξέι γ. 2 Απριλίου 1942