Τώρα να κοιμάται ανοιγοκλείνοντας τα μάτια - ονειρεύοντας τον δικό της ήλιο και ο ήλιος να μετράει τις δικές του μέρες- τα συρτάρια της νύχτας μιας περασμένης καταστροφής.

ήχος/ξεκλείδωμα πόρτας μια πόρτα . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  την πόρτα δ ιαλογίζομαι . . . . . . . . . . . . . .   αυτές πο υ αγαπάνε . . . .  . . ανοίγουν διάπλατ α . . . . . . . . . . . . .  δεν μένουν κλειστές . . . . . . . . . . . . . . . . .  . την μελωδία ψάχνουν στις βροντές . . . . . . . .  βγαίνουν έξω . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  σαν κλέφτες την νύχτα . . .  . κάποιες ανοιγοκλείνουν εύκολα . . . . . . . .  άλλες δύσκολα βρίσκονται . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ή και ποτέ  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  τα έρημα σπίτια . . . . . . . . . . .  . . . . . . . . . . . . .  δ εν έχουν πόρτες . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  δεν έχουν κλειδαριές να σε καταλάβουν  . . . .  . να σπάσεις . . . . . . . . . . . . ....

_ βρώμικα πλάσματα χυδαία ερωτικά φωτίζουν το πλασματικό φως  είναι το είναι τους τέτοιο- βρες κάπου  μείνε εκεί  ο ίδιος τόπος- αποστάσεις εισχωρούν σε εγκεφαλικά ελικόπτερα- βγήκε ο ήλιος πάνω  κάτι θέλει- δείξε μου φωτογραφίες από μια χθεσινή σου πόζα, έναν scarface χορό- θυμίζει κλάδεμα η δροσιά του μυαλού  ο κηπουρός- όλοι είμαστε όλα είμαστε- of la Mancha  ποίηση ζωγραφική α.γ. μελωδία >/  Lapalux - 'Rotted Arp

ένα  σοφό λουλούδι   Γλυκύτητα μιλάνε σε γλώσσα μαύρη για το φεγγάρι το βλέπω  όπως βλέπω ένα φως μες στο σκοτάδι όπως καταλαβαίνω τον αφρό του κύματος που  αναγνωρίζει και τα λιβάδια του μυαλού αναπαύει ο θεός αν ξυπνά ο θόρυβος κοιμάται να' ναι για πάντα; σε ποιανού χέρι θα το βρεις αυτό; στο κέντρο του μετώπου με την πιο απλή ματιά ξεπετάγονται θάμνοι θέλουν να   γίνουν δέντρα τι όμορφα που παιχνιδίζει το κερί σου Κύριε σ ' ευχαριστώ αν ψήλωσαν τα άσχημα του ναού κι έφυγαν οι δρόμοι ήρθε ο καιρός να ανταμώσουμε μυρωδιές του τόπου μου προσφέρω- βρεγμένο τo χώμα βαθύ μπλε τo ξημέρωμα με έναν αέρα που όλα τα πιάνει που είσαι και που θα πας-τα σταφύλια γύρεψε η ποίηση  αγανακτεί-μύρισε- έρχεται απ'το χθες που δεν συνάντησες σ' αυτήν την παράσταση στο τέλος της-σ΄ αυτήν την σκηνή που δείχνει τον κύκλο στρογγυλό και τα παιδικά όνειρα χαρούμενα δεν θα...

Σηκώνομαι απ΄τον ορίζοντα του κρεβατιού πίνω νερό σκέφτομαι τον ωκεανό φτιάχνω καφέ συνεχίζω να σκέφτομαι τον ωκεανό  οι σκέψεις μου κολυμπάνε. Στον Ισημερινό πριν μια βδομάδα  είχαν φασαρίες. Στην Χιλή βγήκαν στους δρόμους χτυπώντας κατσαρολικά. Ανέβηκαν οι τιμές των εισιτηρίων. Κάτι μου διαφεύγει, δεν βρίσκονται όλα στις απαντήσεις.   φωτογραφίζοντας αντικείμενα_

Ανεβαίνοντας  την καγκελόπορτα μπήκαμε στο εγκαταλελειμμένο λούνα-παρκ δίνοντας όρκο. Αγκαλιαστήκαμε προσπαθώντας να  βάλουμε σε λειτουργία τα μηχανήματα. Τίποτα δεν άναβε. Στα δωμάτια του τρόμου βρήκα το θάρρος να γελάσω γιατί σε όλα αυτά δεν ήσουν εκεί. Ανάβοντας φωτιά στην θλίψη του carouzel ήθελα να σε τιμήσω λυτρώνοντας το απ΄τον πόνο. Άρχισε να βρέχει. Μια αστραπή χτύπησε πάνω μου τρομαγμένη . Ρίχνοντας με στο κενό μου είπε πως ήταν για καλό  πως θα με έφερνε κοντά σου.