0 :00 77a. jpg { μια διαφορετική συνθήκη μετεωρολογισμού σε ένα άχρονο ανοιξιάτικο μεσημέρι στο ξέφωτο σαλόνι των γκρέιπφρουτ με τα κίτρινα άνθη} Ο Η Λ Ι Ο Σ ΣΕ ΕΝΑ ΑΧΡΟΝΟ Σ Η Μ Ε Ρ Α Ο ήλιος στο σαλόνι ανοιξιάτικο ροδαλί ακουμπάει πάνω σε ένα ποτήρι το δροσερό νερό στις ακτίνες του και στον ζεστό καφέ τα ζεσταίνει όλα τα ζεσταίνει κι αυτά παρατήρησε τον λοιπόν ρώτησε τον γιατί γκρινιάζεις όταν δεν έχεις κάτι; Ο ήλιος άλλη μια φορά από τόσο μακριά εμφανίζεται σαν ένα διακριτικό χέρι ιδιαίτερα όταν κάνουμε γκριμάτσες ζεσταίνει τα ψυχητικά μας σώματα κοιτάει όλα όσα έχουμε ο ήλιος μας βλέπει πλούσιους δεν έχει χρόνο ο ήλιος αγνοεί τις αποστάσεις ο ήλιος συνέχεια κοντά στα ονειρικότερα παιδιά όσα μοιράζονται στην αυλή χορεύοντας ιδρώτα,χαρά ° ...
Τετάρτη μεσημέρι σπίτι 13:07 Α.γ_ __ Λευκές σελίδες από νωρίς στο δωμάτιο πήγε μεσημέρι σαν να ξύπνησες τώρα έκανες μια σκέψη προς τα πάνω κοιτώντας εξω τον πληθωρικό ήλιο και σηκώθηκες πηγαίνοντας προς τον βραστήρα είδες ενα όνειρο δεν θυμάσαι να το περιγράψεις σου άφησε μια πολύ όμορφη αίσθηση ακούγοντας προσεκτικά το νερό να βράζει Βγάζοντας μπουρμπουλήθρες και ατμό παρακολουθείς μια συνθήκη μετεωρολογισμού σε μικρό χώρο ο βραστήρας έκανε την δουλειά του 14:07 Το σπίτι σου έχει ουρανό το σπίτι σου έχει θάλασσα είναι ξέφωτο μια στιγμή ανάμεσα σε θόρυβο μυρίζει άνοιξη και φωτίζεται φωτισμοί της φύσης στο πράσινο χρώμα κοιτάς μια φωτογραφία που τράβηξες στα χείλη σου ενα ζεστό νερό τσάι τα άνθη έχουν κίτρινο χρώμα φωτογραφίες με εικόνες της φύσης είναι παράθυρα σαν ήχος απ,το παντοτινό σου τώρα ...
Νύχτα τρίτης σπίτι 21:09 κάθομαι στην κουζίνα κρατάω το κομποσκοίνι περιμενω το φαγητό σκεφτομαι εναν πνευματικο φίλο Α. έχω ξεχάσει να ανάψω το καντήλι θα το αναψω μετά μιλαω στην Παναγία Μ. τα προσωπικά μου δεν διάβασα τους χαιρετισμούς πλένω τα χέρια μου λεω εσωτερικά την ευχή το φαγητό είναι έτοιμο ένα τελευταίο κοίταγμα στον νυχτερινό ουρανό _ +○ α Γ
Τρίτη μεσημέρι σπίτι 13:26 ____α_ Γ πως είσαι σήμερα; Φωτογράφισες ένα πορτατίφ δίπλα στις εικόνες των Αγίων για ευτυχία το έκανες για μια απλή ζωή χωρίς περιττά έξοδα ήπιες λίγο καφέ και θαύμασες τον υπέροχο ήλιο ο τοίχος δείχνει ωραία όταν πέφτει πάνω του το φως ότι σου έδειξε ο Χριστός τι σκεφτόσουνα; έπλυνες ένα ζευγάρι κάλτσες πιο νωρίς (απορρυπαντικό σε σκόνη) σε έναν μικρό κουβά τα αρχικά σου βήματα μια μικρή συντροφιά το λίγο καθαρό νερό σε μια σκέψη ένα μυστικό μέρος μια θάλασσα να βρεις 14:17 θα βγεις έξω μετά; που θα πας; ...
βράδυ Δευτέρας ένα αεράκι έχει σήμερα ο καιρός, ο ήλιος στο πέρασμα της ημέρας δηλώνει διακριτικά την άνοιξη, ας προσέξουμε την υγρασία σε παρακαλώ, όσο νυχτώνει θα υπάρχει περισσότερο κρύο, μείνε προσεκτική, μην βγάλεις ακόμα τα ζεστά σου ρούχα, _ (α.Γ.__
○☆-__ //__ -●°• Δευτέρα πρωί σπίτι 06:27 ==-_ Κάπου ένας ψυχισμός σηκώνεται σαν υποδοχή ο ήχος της ρόδας στην άσφαλτο ανοίγοντας ένα παράθυρο μέσα στο σπίτι μπαίνει 06:33 -_ Κάπου ένα άρωμα εσωτερικού χώρου σαν δάσος σε ερωτευμένη ησυχία, ακούει φωνές από περιστέρια, ανοίγοντας ένα πορτατίφ 06:48 _ _ _ _ Η μικρή ευτυχία των ψυχών σε ένα ποτήρι νερό 06:58 ............ times ΑΓ \
Σάββατο μεσημέρι σπίτι Μάρτιος 12:05 Στην κουζίνα της Αργεντινής χορεύει cumbia ο ήλιος η φωτεινότητα το φως και τα σύννεφα γκρι χρώμα στις επιθυμίες των ανθρώπων καθώς πλένουν ότι άπλυτο κάποιος ξέχασε να φέρει μια γαλήνη πήγε να ψάξει στο δωμάτιο κρατώντας ένα πολύτιμο σκεύος ο ήλιος πάνω στα πλυμένα πίνει Yerba mate σαν φωταγωγός από ένα άπειρο μαχαιροπήρουνα καθαρά και στο συρτάρι τακτοποιημένα στο τραπέζι της κουζίνας πάνω στο ανοιξιάτικο τραπεζομάντηλο τα παιδιά του ονείρου ζωγραφίζουν ένα ζεστό διάστημα με ξυπόλητα πόδια Γ_ °○a ...
○αγ -_ Παρασκευή μεσημέρι σπίτι 12:26 Προσφέροντας ένα κενό ο ήλιος αναβοσβήνει στο σαλόνι μια διάθεση 12:31 12:45 Ο άνθρωπος στο σαλόνι κοιτάει έξω απ το παράθυρο στέκεται ακούνητος ρωτάει κάτι τον εσωτερικό του αέρα χωρίς να περιμένει απάντηση_ οι απαντήσεις κρυμμένες πίσω απ,τον ουρανό _εμπιστοσύνη σε μένα θα σου έλεγε ο Χριστός και υπομονή στο άπειρο ο Άγιος Νεκτάριος 13:09 δίπλα στον καθισμένο άνθρωπο στο τώρα ένας αναπτήρας big μπλε χρώμα ο άνθρωπος κοιτάει τον αναπτήρα ο αναπτήρας σε ένα πανέμορφο βαθύ μπλε χρωματισμό το στόμιο του αναπτήρα σε κόκκινο χαμογελαστό χρώμα βαθύ μπλε χρώμα κοντινά στο μικρό κόκκινο ένας ευχάριστος συνδυασμός 13:37 ένας ιονιστής ήλιος στο σαλόνι και μια γουλιά από καφέ 13:38 όταν μεγαλώνει ο άνθρωπος ακούει τα ίδια τραγούδια νιώθει πως τον ανεβάζουν ψηλά ή σαν να θέλει να κατεβάσει κάτω όσο γίνεται τον ουρανό μέχρι να σταθεί στα...
○ a/Γ Τετάρτη μεσημέρι σπίτι 15:50 ένα ελικόπτερο Χ. ακούγεται στα ψηλά της πολης Α. και μέσα_ σε λίγο έχω να πάω σε μια σύντομη δουλειά_ πριν φύγω σκέφτομαι χθες εσένα τα χέρια και τα μαλλιά σου Χ. τις κινήσεις που έκανε το σώμα σου σαν να μιλουσε σε κάποιον_ σε μια και δύο ψυχές ανάμεσα ένα ντουέτο στιγμές το χθεσινό τώρα και το σήμερα ένα παράθυρο ανοιχτό ένας κόσμος ολόκληρος μέσα
Τρίτη πρωί σπίτι 8:29 Πίνω ζεστό καφέ άλλες φορές πίνω τον χθεσινό κρύο καφέ δεν έχω ξυπνήσει ολοκληρωτικά δίπλα μου γεμισμένο ένα μικρό μπουκάλι με νερό απέναντι μου ένα ίδιο λουλούδι σε χρώμα πράσινο ζωγραφισμένο δύο φορές σε διαφανές χαρτί κολλημένο στον τοίχο πιο δίπλα ένα καντήλι αναμένο και μια πρωινή προσευχή το παράθυρο ανοιχτό στις πρώτες ακτίνες του ήλιου ○ a γ
Α. γ μεσημέρι Δευτέρας σπίτι 13:21 Σκαλίζοντας άβολα έναν πνευματικό κήπο σε ένα φωτεινό τώρα τακτοποιώ τα στεγνά μου ρούχα με μια μέτρια πλήξη. Κάνω ένα διάλειμμα. Το δεξί μου πόδι νευρικό. Πίνω λίγο νερό από ένα μικρό μπουκάλι. Το μικρό μπουκάλι αδειάζει τις στιγμές του σιγά σιγά. Τις καλύτερες τις αποθηκεύει σε έναν μέρος που δεν μπορώ να δω ακόμα.
8η ώρα το πρωί Δευτέρα Βούτηξα ένα μπισκότο στον ζεστό καφέ πριν λίγο_ Αυτήν την στιγμή είμαι καθισμένος και ακίνητος κουνάω μονάχα τα δέκα δάκτυλα των ποδιών μου (πάνω κάτω) σαν να θέλω να χαιρετήσω την μέρα που ξεκινά σαν να θέλω να της πω καλημέρα @.γ___
φωτογραφίες λέξεις Αλέξης γεωργαντάς Σκέφτομαι εσένα ένα Χ άγνωστο είναι Ζωγράφισα λουλούδια Είδα ανθρώπους μαζεμένους σε μια τελετουργία Έφαγα μια σοκολάτα
🤲👦 🫐🌐🌐🌟 👕🧤🩻 άλλη μια μέρα εδώ εκεί και παραπέρα πρώτη του Μάρτη Η άνοιξη ήρθε κοντά σηκώνουμε τον εαυτό Η μαυρίλα έφυγε την διώξαμε άνοιξε τα παράθυρα ζωντανοί είμαστε στην χρονική γη σκαλιζουμε τον αόρατο άχρονο κήπο με ανοιξιάτικες μουσικές με την ηρεμία της ζωής Σάββατο μεσημέρι στις 13:15 χωρίς τα πολλά σε έναν παράδεισο που φτιάχνετε καθημερινά απ,τα δικά σου χέρια @Γ____