με ακουμπάς με την πλάτη  δεν μου βάζει βάρος η πλάτη σου την θεωρώ  ατμοσφαιρικό τοπίο με ξεκουράζει και το κάνει πιο εύκολο  ελάχιστα κλείνω  πίσω από τοίχους   να ανοίξω   χαρακτήρα μάτια  όπως κάνεις εσύ  στο ηλιοβασίλεμα  στροφή  στην  είσοδο της πόρτας  φεύγει η πλάτη σου και σμίγουμε  μπροστά στήθος  ψυχή τότε μπορώ  να σε δω στο μικρό  μας σώμα χωράνε όλα εδώ αλλιώς δεν γίνεται  καληνύχτα   αγαπημένη στην κατερίνα

 

σε αγαπώ..... μαζί στον χώρο αναμονής και σε όλα τα μέρη κομοδίνο πόρτα  παράθυρο ντουλάπα  δηλαδή  υπάρχεις  προϊόν μυθοπλασίας η απουσία  να κοιμηθούμε νωρίς σήμερα  να μας ζεστάνουν οι κουβέρτες  Θέλω όταν ξυπνήσουμε  την δύναμη του κόσμου  να κάνουμε πέρα  θα σταματήσουμε και  τον καπνό  όσο μπορούμε  ας μην χάνουμε χρόνο  η καρδιά σου  μου τα φανερώνει όλα ας είναι καλά το μακριά  και το ψεύτικο κοντά  κάτι άλλο μας απασχολεί τώρα  ας μην χάνουμε την ουσία  καληνύχτα  α.

γράφω και οι λέξεις δεν βγαίνουν . μονάχα κάτι γραμμές  σαν κύματα-ανάσες  πέρα δώθε . να 'ναι παλια πετρώματα, σκάλες μαρμάρινες ή ένας αρχαίος πέτρινος  δρόμος δεν βολεύει  να τον περπατήσεις . τ ο εξετάζω στα χέρια μου . να 'μαι αρχαιολόγος  δεν νομίζω  δεν πληρώνομαι γι'αυτό  κάνεις δεν με πλήρωσε . ποιος πάτησε εδώ; κάνεις; μονάχα κάτι γραμμές  τις παρατηρώ ξανά . σ αν μάτια  στην προσπάθεια για το χαμόγελο  ή σαν γραμμές προσώπου  που κρατάνε απέξω  την σιωπή γιατί  κουράστηκαν προς στιγμής ή φ λυαρούν  ασύστολα στο ψυγείο . δ ύσκολο να διακρίνεις . στο τέλος πιστεύω  θα μου δείξουν την θάλασσα  όχι  όπως την αντιλαμβάνομαι . λευκές σελίδες στο δεξί μου πόδι σαν να ξύπνησαν   αργά οι λέξεις  ήρθαν όμως χωρίς συνειρμό  Και τις απέρριψα . δεν έβγαζαν νόημα και  οι πολλές ερωτήσεις  κουράζουν πρώτα εμένα . τι θα πει "θα βγεις έξω " "θα με πάρεις μαζί σου" που θα με πας δηλαδή...

  + [  ] republica sentimineto © pueblo limite a.

  fwτογραφία: [ ] 15 φεβρουαρίου τρίτη πρωί republica sentimiento © pueblo limite aλέξιος γεωργαντάς

  πρώτο μέρος [ φ ] ωτογραφία κείμενο: 13 φεβρουαρίου  1:00μ.μ. δ ιασχίζουμε  έναν δρόμο σε κρατώ  απ΄το χέρι .... βρέξει  χιονίσει .. The Mountain χρονολόγιο το χιόνι ήρθε σαν επισκέπτης.......χαρακτήρας του: μιας φόρας τον χρόνο.....έχει φύγει τώρα............αγανάκτηση στα άδεια χέρια.........κυριακή!χρειάζονται πάντα ένα παιχνίδι............αν δεν είναι ακρβώς αγανάκτηση...........τότε θα ναι ....σαν κάτι που αργεί πολύ να ξεκινήσει.............ίσως να φταίει το βάρος του ύπνου.........εκεί θα ρίξω την ευθύνη ...............όλα αυτά που θυμάμαι τα έγραψα εδώ.....τα συνδύασα όλα μαζί με κάτι απλό για το τέλος.................δεν γνωρίζω τι αίσθηση θα βγάλουν.............. είναι το πρώτο μέρος ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΥΡΙΟ " στην αρχή κάθε ημέρας και σε όλη την διάρκεια της δεν ξεχνούν τον θεό......ας αγαπάνε θεό...........κι όταν δεν μπορούνε.......ας κάθονται φρόνιμα στην ησυχία του.............είναι δυνατόν!..................................στην μεγάλη ανάγκη <<Παν...